วันนี้วันรัฐธรรมนูญ ดีใจจังเลยได้หยุดอีกแล้ว

หยุด4วันติด ^^"

วันศุกร์ที่แล้วกระแดะลาเปื่อยการเมือง

หลังจากผ่านเรื่องเส้าๆมา

วันนี้ก็ได้เพื่อนดีๆน่ารักๆของเราทั้ง 2 คนมาช่วยดูแลคนเอาแต่ใจคนนี้ ที่มันไม่เอาไหนซะเลย

 

และแล้วก็ย้อนยุคกลับมาเป้นเด็กๆอีกครั้งหนึ่ง ณ สวนสัตว์ดุสิต

กลับมาหาญาติๆอีกครั้ง ฮาฮา

เริ่มต้นเลย

มาถึงสวนสัตว์ 10 โมงได้แหละ

จ่ายค่าตั๋วก่อนเลย

ผุ้ใหญ่ 80 บาท.... เด็กจำไม่ได้ - -

 

หลังจากผ่านมานานหลาย 10 ปี ที่ไม่ได้มา ณ ที่แห่งนี้ ชาวเราเริ่มเดินจากซ้ายมือของเรา

อ๊ะๆๆๆๆๆๆ   นั่น คุณลิงนี่นา

แล้วก็มีนกส่วนแรก กับคุณฮิปโปตัวใหญ่ๆสีชมพู เหมือนใครไม่รู้ ฮาฮา

เดินไปเดินมา ตัวเอี้ย เดินผ่านหน้าด้วย   /* ตัวเอี้ยมีชื่ออังกิดว่า water Monitor เท่มักมาย และยังมีตัวเอี้ยจระเข้อีก -*-  */

เดินซักพัก ก็นั่งงมโข่งกับกล้อง Nikon D80 ตัวใหม่ของคุณกุล ซื้อมามะวาน ยังใช่ไม่ทันเป็นเลย

เลยต้องมางมโข่งกันวันนี้ - - เราไม่ได้ช่วยงมกะเขาหรอกนะ เป้นกำลังใจให้ เอิ้กๆ

พอปรับ auto focus ได้แล้ว ก็เริ่มลุยกันต่อ.......

หิวซะแล้ว - -" 11โมงกว่าๆเองนะ แต่ยังไม่มีคนกินข้าวเช้ากันเลย

ก็เลยไปกินข้าวกัน ที่ร้านๆนึง บรรยากาศดีจัง นั่งริมสระน้ำ ลมเย็นๆพัดตลอดเวลา มีความสุข อาหารอร่อยดี แต่ไอ้นนจน ไอ้นนเป็นเจ้ามือ T_T

ข้าวเปล่า 1 โถกินกันไม่หมด กุ้งชุดแป้งทอด ต้นจืด กับคะน้าหมูกรอบและเป๊บซี่

.....

กินเสดประมาณเที่ยงกว่าๆ นั่งพักซักแปบ ก็ลุยกันต่อ

 

เจอคุณนกอีกแล้ว นกหลายชนิดหลายพันธุ์มากมาย

นกเงือกน่ารัก มันจะหนักหัวมันมั่งป่าวนะ

นกฟลามิงโก้ ทำไมมันต้องยืนขาเดียวด้วยนะ

นกเป็ดน้ำ ทำไมต้องปั๊บๆบ่อยด้วยนะ (ปั๊บๆนี่คือ สลัดขนนะ)

นกยุงมันจะเมื่อยตูดมันมั่งป่าวนะ

 

น่าสงสารคุณหมาไฮยีน่า อยู่ตัวเดียว คงจะเหงาน่าดู หน้าตาหงอยๆ เปลี่ยวๆ โง้โง่ยังไงไม่รู้

มีจิงโจ้ด้วย จิงโจ้ๆๆ ไม่ใช่จิ้งจก ไม่ชอบโกหก พวกเราจริงใจๆ จิงโจ้จริงใจๆ พวกเรานั้นไซร้ จิงโจ้ๆ

จิงโจ้ตัวผู้น่าเกลียดอ่ะ.......ไข่ห้อย............ไข่ย้อย......... โดดทีแก่วงไปแกว่งมา  ทุเรดจัง - -?

มีม้าแคระไม่ใช่ม้าแคะ......หน้าตาเหมือนลา หน้าตาโง้โง่  มองไปมองมา อ่าว คล้ายไอ้นนเลยวุ้ย - -?

 

คุณชะมดจมูกยาวมาก หน้าตาน่าเกลียดได้ใจจริงๆ จมูกมันช่างเหมือน......

 

อ้อ..... พระเอกของงานๆ  นกเพนกวิน  กี๊ดก๊าดๆๆ ได้เห็นนกเพนกวินแล้วตรู ตัวเล็กมาก เล็กๆน่ารักๆ

อยุ่ในห้องแอร์3ตัวเป่ามันท่าทางจะหนาวเหน็บ บางคนถ่ายรูปไม่ปิดแฟลต ผู้ใหญ่แท้ๆ แม่งไม่มีมารยาท เห็นเด็กน้อยคนนึงถ่ายรูปยังปิดแฟลตเลย ตัวเองเป็นผู้ใหญ่ซะป่าว แย่หว่ะ

เพนกวินท่าเดินนักเลงมากเลย เดินขาถ่างๆ ปีกน้อยเชิ้บๆซ้ายขวาๆ น่ารักมากมาย

 

อ๊ะๆๆ เกือบลืมหนูยักอะไรซักอย่าง

น่ารักมากๆ ตัวอวบๆจมูกโตๆ ตาตี่ๆ ว่ายน้ำปุ๋งๆ น่ารักอ่า อยากเลี้ยง

จะอาวๆๆๆๆๆๆๆ ลงไปดิ้นๆ

 

มีแพะสีดำๆหน้าตาโง่ๆอีกแล้ว

ทำไมสวนสัตว์นี้มีแต่สัตว์หน้าตาดง่ๆทั้งนั้นเลยอ่ะ คนดูก็โง้โง่ด้วย ......

 

โซนแอฟริกา มีม้าลาย นกกระจอกเทศ ยีราฟตัวบักควาย แต่ไม่ยักมีสิงโตแฮะ

หาสิงโตไม่เจอเลย

 

มีแต่เสือ เสือขาวๆสง่างามมาก แต่ท่านอนอุบาดได้ใจ - -

 

มีโซนสัตว์หากินกลางคินด้วย

ส่วนมากจะเป็นอีเห็น เม่น ชะมด ...

มีหนู กระต่ายน่ารักๆ เต่าแพนเค้ก......

 

และแล้วก็เริ่มเหนื่อย พักกันอีกรอบ ไอ้นนเริ่มง่วง เพราะเมื่อวานไม่ค่อยได้นอน

และก็นั่งรถรางชมเล่นอีกซักรอบ

 

ก่อนที่จะออกจากสวนสัตว์ประมาณบ่าย3โมงได้ ไปเดินเล่นกันที่พารากอนกันต่อ

 

ขอบคุณป๊อบ เพื่อนซี้มากกกกกกกกก รู้จักกันมา 18 ปี ยังเป็นเพื่อนที่ดีเสมอมา เพื่อน...กุรักเมิงหว่ะ กุก็รักแฟนเมิงด้วยเหมือนกัน 

ขอบคุณกุล ถึงจะรู้จักกันไม่นาน แต่กุลช่วยนนเหมือนรู้จักกันมานาน ขอบคุณมากนะ

 

ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนไอ้นน คนที่มันเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว คนนี้ คอยดูแลเอาใจใส่ เป็นห่วงเป็นใย ถึงจะไม่ใช่ spiderman

ขอบใจจากใจจริงและนนจะดูแลทั้งคู่ให้ดีเหมือนที่ทั้งคู่ดูแลนนนะ

หาคำมาบรรยายไมได้ละ อุๆ เด๋วน้ำตาไหล

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.นนเป็นคนผิดเองที่ไม่ถามก่อน ผิดเองที่คิดไปเอง ผิดเองที่คิดว่ามันเป็นแบบนั้น คุณไม่ผิดหรอกนะ อย่าโทษตัวเองหล่ะ

 

คืนเหงา....

คนเหงาคนหนึ่ง ในค่ำคืนเหน็บหนาว
ยืนมองดาวอยู่เพียงลำพัง
มีแค่น้ำตา มีแค่ภาพความหลัง คืนนี้มันช่างยาวนาน

อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม
รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน
หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย
ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ
เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม

คำว่าลาก่อน ตอนที่เราจากกัน เธอแค่เอ่ยมาเบาๆ
ฟังทั้งน้ำตา ฟังด้วยใจปวดร้าว จะให้ลืมได้ยังไง

อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม
รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน
หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย
ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ
เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม

คนเหงาคนหนึ่ง ในค่ำคืนเหน็บหนาว
ยืนมองดาวอยู่เพียงลำพัง
มีแค่น้ำตา มีแค่ภาพความหลัง คืนนี้มันช่างยาวนาน

อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม
รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน
หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย
ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ
เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม

คำว่าลาก่อน ตอนที่เราจากกัน เธอแค่เอ่ยมาเบาๆ
ฟังทั้งน้ำตา ฟังด้วยใจปวดร้าว จะให้ลืมได้ยังไง

อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม
รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน
หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย
ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ
เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม

อยากจะลืมเธอ แต่จะเมื่อไหร่ไม่รู้

 

ภาพเก่าๆ ความรู้สึกเก่าๆ ที่เคยมีความสุข มันได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง

พร้อมกับเพลงนี้ พร้อมกับวันที่เคยมีความสุข พร้อมกับเพลงของฉันที่เคยให้เธอ

พร้อมกับมืออุ่นๆ เสียงอันอ่อนโยนของเธอ

การเดิน การนั่ง เวลาหลับ ทุกการกระทำของเธอ

ความห่วงใย ความเอาใจใส่ ความเป้นห่วงของเธอ

ความสดใสน่ารัก รอยยิ้มที่ทำให้โลกนี้จากมืดมิดกลับมามีสีสันได้

 

แต่ตอนนี้ มันไม่มีอีกแล้ว

มันผ่านมานานแล้ว ทำใจได้นานแล้ว

แม้ว่าสุดท้ายมันจะไปด้วยกันไม่ได้

แต่นนก็จะเก็บมันเอาไว้ในส่วนลึกๆเล็กๆของจิตใจอยู่ตลอดเวลา

 

เคยเสียใจมากมาย เคยโทษตัวเองตลอดเวลา

แต่จริงๆแล้ว มันไม่ใช่ความผิดของใครเลย มันคือเส้นทางคนละเส้น ของแต่ละคน ถ้ามันไม่สามารถร่วมทางกันไปได้

จะฝืนไปก็ไร้ประโยชน์ ถึงจะร่วมเส้นทางเดียวกันไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถเดินเส้นทางเคียงคู่กันไปได้

 

นานๆที มารื้อฟื้นความหลังบ้างก็ดีนะ

 

สุดท้ายนี้

 

ขอบใจนะ.....