☆☆nonykung☆☆: February, 2008

February 24

จบมาตั้งปีนึงละ พึ่งจะได้รับปริญญากะเขา

ซ้อมมาตั้งหลายวัน เสียตังหลายบาท หมดตัว จ่นจ๊น

เพื่อกระดาษ 1 ใบ แล้วก็ของขวัญจากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ตังจากญาติ แผลบๆ

รูปถ่ายอีกมากมาย เป็นช่วงสัปดาที่เหนื่อยจริงๆน้า

และก็ผ่านไปได้ด้วยดี ขอขอบคุณทุกๆคนมากๆที่มางาน ที่ส่ง sms มาอวยพร

ที่โทรมายินดี ที่มาถ่ายรูปด้วยกัน ที่เอาของขวัญมาให้ ญาติๆที่น่ารัก

อาม่าสุดที่รัก ^^ อาอี๊ อากู๊ เฮียๆ เจ้ๆ ทั้งหลาย ที่ขาดไม่ได้ ก็ พ่อ แม่ น้อง และแพนด้าด้วย...

ขอบคุณทุกๆคนมากครับ

from Nony's heart

February 06

ป่วยๆๆๆๆ

ป่วยอีกแล้ว

อาการหนักมาก ทรมานจริงๆ ไม่ตายไปเลยฟะ

เหตุการณ์เริ่มจากวันศุกร์ที่ 1 นนนี่ไปกินอาหารร้านเฮียจกที่เยาวราช

ซึ่งเฮียจกเป็นคนที่ทำอาหารได้สวยและลูกสาวอร่อยมาก ... เย้ย อาหารอร่อยและลูกสาวสวย

หลังจากจองกันมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนของปีที่แล้ว พึ่งจะได้กินนี่แหละ

กินกันอิ่มหนำแสนสำราญและแสนเศร้าตอนจ่ายตัง ก็ไปแรดต่อที่ Zantika เอกมัย...

ดุ่ยๆ ดุ๊ยๆ ดุ่ย ดึ้ง ดึง ดึง ดึ่ง ดึ่ง ดึ่ง ดึ่ง ดึ่ง ดึ้ง ดึ้ง ดึง ดึ่ง

ตี 2 กลับบ้าน นอน

ตื่นมาวันที่ 2 ไปมีตติ้งแอนน์ฟรายเดย์ต่อ ยังไม่ทันหายปวดหัวเลย แต่ก็ต้องไป มีตสำคัญ...

เลยลากเอาร่างกายที่ไร้วิญญาณไปมีตกับเขา สายไป 1 ชม. แต่ก็หยวนๆน่า

มีตเสร็จกลับบ้านมา ตาย... ไอ้นนไข้ขึ้น ไอ้นนปวดท้อง ปวดหัว ตัวร้อน ท้องนี่ยังกับมีซึนามิมาซัดอยู่ข้างใน

อึดอัดไปหมด หายใจทีก็ทรมาน ไม่อยากหายใจแล้ว ป่วยมากๆ แต่ยังมิวายรีบนอน

รอดูหงส์แดงเตะถึงตี 2 ป่วยไม่เจียม......

นอนก็ไม่หลับ ทรมาน ร้อนๆหนาวๆ เศร้าใจ

แล้วก็ยังคงป่วยต่อไป จนถึงวันจัน ลางานเลย ยังไม่หายป่วย

ป่วยบ้าอารายเนี่ย มันนานเหลือเกิน

จนวันอังคาร ก็เกือบได้ลาอีกและ แต่ก็ดีขึ้นบ้าง เลยไปอู้ต่อที่บริษัทแทน

แต่ก็ปวดหัวจี้ดๆ เหมือนโดนจั๊กจี๋อยู่ในหัว จนวันนี้ก็ยังโดนจั๊กจี๋อยู่ ยังไมหายปวดหัวซักที

หายได้แล้วนะๆ เหนื่อย เบื่อ เซง ทรมาน อย่ามาจี๋เลย ไม่ขำหรอกนะ แบบนี้ ...