nony's profile☆☆nonykung☆☆PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 21 เพลงที่ใช่ ในเวลาที่ใช่ในเวลาที่เรามีความสุข เหงา เส้า ซึม อยากตาย ผิดหวัง สมหวัง ต่างๆนานานั้น
เรามักจะมีเพลงๆนึง ที่จะอยู่กับเราในช่วงเวลานั้นๆ แล้วก็จะรู้สึกว่า
"เพลงนี้มันโดนจังวุ้ย" และบางครั้ง เราก็อาจจะอยู่กับเพลงนั้นๆได้ทั้งวัน
ฟังเป็นร้อยๆครั้งจนจำได้อยู่ในจิตใจของเรา
ขอบคุณโลกนี้ที่มีเพลง
ขอบคุณโลกนี้ที่มีดนตรีอยู่คู่กับอารมณ์ของเราในทุกสภาพ
จริงๆบลอคอันนี้ก็ไม่ได้มีสาระอะไรมากหรอก แค่อยากขอบคุณเพลงที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเรา
ขอบคุณนักร้องที่ร้องให้เราได้อยู่ในอารมณ์นั้นๆ
ที่ทำให้เรามีเพื่อนเวลาที่เราเหงา สุข คู่กันไป
จำไว้ว่า เราไม่ได้อยู่คนเดียว อย่างน้อยเราก็มีเพลงคอยปลอบใจ หรือตอกย้ำให้มันฝังลึกลงไปในจิตใจ
ถึงแม้ว่าเพลงนั้นจะเก่าแค่ไหน สมัยป๋าเบิร์ดยังเอ๊าะๆ
แต่ถ้าเราชอบซะอย่าง ก็ร้องเพลงนั้นได้ออกมาโดยไม่อายใครหรอก จริงไหม
"หากรักนั้นทำให้ตาบอด รักนั้นทำให้ใจเจ็บ ฉันก็คงต้องยอมให้มันเป็นไป
อยากรัก รักเธอให้เธอหมด รัก รักเธอหมดทั้งใจ ไม่ขอรักใครในใจนอกจากเธอ"
ถึงเพลงจะเก่าแค่ไหน แต่ถ้าเราชอบมัน มันก็ยังอยู่กับเราตลอดไป เนาะ
"จะมีไหมซักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร?
ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้~~~
จะมีไหมซักใจจะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร
ที่จะเป้นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆซักที"
โอวววว โดนใจจังเลย เวลาที่เราเหงาๆ แล้วต้องการใครซักคนเนี่ย
เพลงบางเพลงที่ขึ้นอันดับ1 ได้หลายชาร์ต แต่ถ้าไม่ได้เข้ามาอยู่ในใจเรา ฟังไปแปบๆเด๋วก็เบื่อ
แต่เพลงที่ได้เข้ามาอยู่ในใจเราแล้วเนี่ย ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ขึ้นชาร์ตที่ไหน
แต่ก็ฟังได้ ไม่มีเบื่อ ฟังกี่ทีก็ยังย้ำเตือนในสิ่งที่เราเป้นในตอนนั้น
"ฉันเป็นคนโง่เหนือใครๆ มีรักแท้อยู่ ดูแลไม่ได้
จะรู้ค่ามันก็สายเกินไป ปวดร้าวคิดอยากย้อนเรื่องราวแค่ไหน ได้แต่ฝัน"
เพลงนี้เป้นเพลงแรกที่ทำให้นนนี่ได้รู้จักคำว่าเมา = ="
แต่ก็นะ พอนึกถึงช่วงเวลานั้น แม้ตอนนั้นจะทุก โสกเส้าขนาดไหน
แต่ตอนนี้เมื่อเราย้อนกลับไปมองช่วงเวลานั้น มันก็เป้นประสบการณ์ของเราครั้งหนึ่งเนาะ
งุงิๆๆๆๆๆ ระบายพอละ
สุดท้าย เพลงงที่ชอบในตอนนี้
"หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป โดยไม่รู้จักเธอ " ส่วนหนึ่งจากเนื้อเพลง อีกส่วนหนึ่งต้องยอมรับว่า ดา ร้องเพลงได้โดนใจมากๆ ชอบๆ XD September 15 นั่งเล่นเมื่อวาน(14/9) นนนี่กระดี๊กระด๊าชวนเพื่อนๆไปเที่ยวผับ
เป็นผับชื่อดังย่านเอกมัย ชื่อเล่น น. ชื่อเต็มๆคือ นั่งเล่น
นนนี่เปิดอาการอยากเที่ยว เลยได้ชวนเพื่อนๆไปเที่ยวกัน
ตอนแรก แม่งไม่มีคนสนใจ แสด.....
ชวนไปชวนมา แม่งมาเป็น10 = ="
หลังจากเลิกงานเมื่อวาน
นนนี่ก็ได้ดิ่งไปที่ผับชื่อดังย่านเอกมันอย่างรวดเร็ว
ไปถึงตั้งแต่ 18.30 เพื่อไปจองที่นั่งให้กับเพื่อนๆบังเกิดเกล้าทั้งหลาย = ="
ตอนแรกก็นึกว่าจะไม่มีที่นั่งละ ตอนโทรไปจอง ไอ้คนรับแม่งก็ทำเสียงกวนตีนๆ บอกว่า ที่นั่งเต็มตั้งแต่วันจันแล้วเพ่
ถ้าตุอยุ่ใกล้ๆมันนี่ บ้องหัวไปนานละ
มันตอบอย่างงี้ เด๋วตุของจองวันศุกร์ของเดือนหน้าเลยดีไหม แสด
หลังจากได้ที่นั่งแล้ว เด็กมันก็มาถามว่า "จะสั่งอะไรยังคับ เพ่"
ไอ้เราก็ไมค่อยได้เที่ยว เลยไม่รุ้ว่าจะต้องสั่งไรมั่ง
ก็เลยบอกไปว่า "แปบละกันครับ"(มาดสุภาพบุรุษ)
มันก็พยักหน้าแล้วเดินกลับไปใ
และแล้ว อีก10นาที มันก็กลับมาอีกครั้ง
คำถามเดิม.....
"จะสั่งอะไรยังคับ เพ่"
เราก็ตอบแบบเดิมอย่างสุภาพบุรุษ
"แปบละกันครับ เด๋วรอเพื่อนก่อน"
มันก็สวนมาทันทีว่า "ถ้าไม่สั่งของภายใน30นาที ต้องยกเลิกโต๊ะนะครับ"
หืมมมมมมมม ของขึ้นๆ เลยพูด "แสด กุมาถึงนี่แล้ว ทำไมจะไม่สั่งวะ ไอ้หอกนี่หนิ" พูดในใจ..
-0-" ก็รอคนที่สามารถสั่งของได้ต่อไป
"กวยติ๊ก เมื่อไหร่จะมาวะ แสดด"
และแล้ว......
ซาตานก็ได้เข้ามาถึงนั่งเล่น
พี่ติ๊ก มาแล้ว พร้อมกับทรงผมใหม่สุดเท่ หล่อบาดใจ กรั่กๆ
มาถึงปุ๊บ สั่งไปหนึ่งเซตทันที
เรดขวดนึง 1100บาท = =" กุจะแดกไม่ลง แพงแสด
โซดา เป๊บซี่ ขวดละ 60 น้ำแข็งถังละ 50 กรี๊ดดดดดด
เออ ช่างมัน ไหนๆก็มาละ = ="
ติ๊กควักไป 1000 นนนี่อีก 700 -0-"
อีกแปบ คนเริ่มเยอะ เริ่มแน่น สายเดี่ยว เกาะอก มาแว้ว
ผุ้ชายที่หล่อสู้นนนี่ไม่ได้ก็มากันเยอะแยะ -0-
ซักพัก เพื่อนบู้ ก็มา บู้ตัวเตี้ย บู้หนวด บู้หนอด บู้.....
ต่อมา คนที่น่าจะมาถึงก่อนใคร อู๋เวย์ ก็ตามมา
4 หนุ่มหล่อนั่งเปลี่ยวอยู่ที่โต๊ะ สาวๆยังไม่มาเลย
ดนตรีสดเริ่มเล่น แต่โต๊ะเรามันช่างห่างไกลนัก....
แถมยักไม่ได้บิ้วอารมหนุกหนานเท่าที่ควร
ได้แต่นั่งคุยกันไปพลางๆ ถึงเรื่องต่างๆ
เพื่อนๆเริ่มมากัน นัทจวย พาแอ้มาให้คนอื่นอิจฉาเล่นกันอีกแล้ว
อาทโพด้า ไอ้อ้วน ก็เริ่มมา คนเริ่มเยอะ เริ่มคึกคัก
กิ๊บกับมัดC ก็ตามมาสมทบอีก โอววว กี่คนแล้ว
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 10....คนแล้ว
และเพื่อนของนนนี่ก็ตามมาอีกคนพร้อมกับรุ่นพี่ของเขา
กะทิ เพื่อนเก่าที่เคยประกวดดีเจของเวอจิ้นด้วยกัน ไม่เจอกัน3ปีได้
มันไม่ผอมลงเลยวุ้ย = =" แถมยังบ้าเหมือนเดิม
เข้ากับเพื่อนๆนนนี่ได้ดีทีเดียว
บ้าพอกัน....
เริ่มครบทีม ก็เริ่มเขยิบสังขารไปตรงกลาง คนก็แน่น แต่ก็บ่ยั่น
เริ่มเต้นยุกยิก ดำน้ำมั่วๆไปได้ อย่างหนุกหนาน
ซักพักนนนี่เริ่มเหนื่อย = =" คนเยอะมาก นนนี่อึดอัด
และแล้ว เพื่อนอีกหนึ่งคนก็มา คิว ผู้สาปสูญ
โอววว คนเยอะ ตอนแรก 4 คนตุยังหาไม่ได้เลย แล้วมานโผล่มาจากไหนฟร้า
ซัก 5 ทุ่ม กะทิกับรุ่นพี่เขา ก็ขอตัวกลับกันก่อน ที่เหลือก็ยังหนุกหนานกันต่อ
และแล้ว แอ้ก็พาเพื่อนมาอีกคน ชื่อพลอย มาสมทบ
ทำนู่นทำนี่จน ตี1 ครึ่ง ก็แยกย้ายกันกับแล้ว เริ่มไม่ไหวกัน
นนนี่ก้นั่งแทกซี่กลับบ้าน Zzzzzz
จริงๆรายละเอียดเยอะมาก แต่นนนี่ขี้เกียจพิมพ์
รวมไปถึงไอ้โต๊ะข้างๆ ที่มันมาเปนคู่ นัวเนียกันอย่างมันเชียวนะ นนนี่กับบู้มองกันตาเป็นมัน
บู้:"เฮ้ยๆ แม่งกอดกันแล้ว แสดดดด"
บู้:"เยส ผุ้ชายแม่งจับตูด ด้วย โอวววว"
บู้:"อูว แม่งด๊วบกันแล้ว"
บู้หื่นหว่ะ.....
จบแว้ว ขี้เกียจพิม เด๋วมานจะยาว เอิ้กๆ September 07 มันกลับมาอีกแล้ว...เกิดอารมณ์แปรแรวน เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ไหงๆอยู่ดีๆ กลับมาอัพ space ได้ฟะ หยากไหย้เกาะมาเปงปีๆและ อยู่ดีๆก็กลับมาปัดฝุ่นมันซะงั้น เหมือนกับของบางสิ่งบางอย่าง ที่เคยทำอยู่ประจำๆ แล้วอยู่ดีๆ เบื่อมันเฉย... แล้วก็ทิ้งมันไป ก๊ากๆ จนวันนึง อยู่ดีๆก็กลับมาหามันอีกครั้ง คิดถึงมันมากมาย และแล้ว เวลาที่หยุุดไปนาน มันก็กลับมาเดินต่ออีกครั้ง เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้บ่อยๆ บางครั้งคุณก็อาจจะหยิบหนังสือการ์ตูนที่เก่าๆขาดๆฝุ่นเกาะ หยากไหย้ คราบน้ำลาย O_o มาอ่านอีกครั้ง ถึงมันจะเก่า แต่เมื่อได้กลับมาอ่านอีกครั้ง มันจะไม่ได้แค่เนื้อหาในการ์ตูนเท่าั้นั้น มันยังจะได้ความคิดถึง ฟามรักการ์ตูนเล่มนั้นกลับมาด้วย อ่าแน้ลวมันม่วนจายเจงๆนะ หยิบตุ๊กตาเก่าๆ ตอนป้อ แม่ ซื้อมาให้เปนค่าอุดปากตอนเด็กๆ มากอดเล่นมั่ง ถึงจะเหมงนิดๆ คราบน้ำลายหน่อยๆ แต่ก็มีความสุขเมื่อกอดและได้นึกถึงวันเก่าๆที่เคยเล่นกะมัน มีอารายเก่าๆที่มันมีความหมายอีกฟะเนี่ย = =" อ่อ.... อาจจะเปนของขวัญจากแฟนคนแรก ที่เคยให้(ถ้าคุณยังเก็บไว้อยู่) ถึงแม้จะเลิกลากันไปแล้ว มันมาง้อ ตูก็ไม่กลับ พอตอนคบเจือกอยากเลิก พอเลิกแล้วจะกลับมา แสดดดด เหนตูเปนตัวสำรองเราะ ก้ทำให้เรานึกถึงช่วงเวลานั้นได้ คนอื่นเราไม่รุ้ว่าคิดยังไง แต่พอเรานึกถึงละ มันก็ขำดีนะ ในช่วงเวลานั้น ทั้งสุข ทั้งเส้า แต่มันก็ผ่านมาเปงประสบการณ์ของเรา ก็ฮาๆดี ยังเก็บไว่อยู่เลย เปงหมอนเล็กๆสีชมพูๆ ตอนได้ตอนแรก อย่างเห่อ นอนหนุนทุกวัน ถึงจะตกหมอนทุกวัน แต่ก็ยังเอาจนหลับ = =" แถมกลิ่นหอมด้วย เขาฉีดน้ำหอมมาให้ ซู็้ด~~~~~~~~~ แต่เมื่อกี้ กลับไปดม ทำไมมันเหมงจังฟะ = =" เอาน่า ช่างมันเถอะ ถ้าหอมอยู่ก็ผีหลอกและ..... จะรีบโทรไปหาเลย น้ำหอมยี่ห้อไรฟะ หอมนาน ข้ามปี... ฉีดทีเดียว อยู่ได้3ชั่วโคตร .... เอ เริ่มสงสัย เขาใช้ฟอมาลีนฉีดใส่หมอนเป่าหว่า O_o แล้วก็ยังมีนากาอีกเรือนนึง เพื่อนๆให้มาเปนของขวัญวันเกิด ตอน ม.5 มั้ง.... ไพร้สุดๆ มันให้ตอนไปกินซิสเลอร์กัน จำได้ๆ ไปเลี้ยงวันเกิดวันนั้น...... พวกมันเลี้ยง..... เจ้าของวันเกิด......กินฟรี ก๊ากๆ เนื่องจาก เจ้าของวันเกิดมีคนเดียว เพื่อนๆหลายคน เลยให้เพื่อนเลี้ยง ตอนแด๊กๆกันอยู่ ก็รุ้แล้วหล่ะ เด่วมันมีไพร้ให้ๆ มันก็สั่งไอ้เจ้าของวันเกิดนี่แหละ ไปตักสลัด "เอาละ มันเอาแล้วแน่ๆ ต้องมีอะไรมาให้แน่ๆ" ตักเสด กลับมาดูตรงที่นั่ง have nothing... พวกมันอำเป่าเนี่ย กินกันจนเสดละ พวกมันยังไม่เอามาให้เลย แง๊~~~ ของขวานตูอยู่หนายยย จนเกือบจะลุกกลับกันละ เพื่อนๆที่แสนดีมันก็บอก "เฮ้ย นน เมิงดูของที่เสาทีดิ มีใครลืมของไว้เปล่า" แอบคิดในใจ ที่เสาแน่ๆ หึๆ พอดูที่เสาแล้ว.... ไม่มีไรเลย แสดดดด ไอ้เพื่อนเลววว จะแกล้งตูไปถึงหนาย พอหันหน้ากลับไปหาไอ้กลุ่มเพื่อนแสนดี มันก็ชี้ขึ้นไปด้านบนๆของเสานั้น โอ้ววววว เพื่อนเลิฟ~~~~ มาบ๊วบแก้มทีเดะ ที่ด้านบนของเสานั้นก็มีนากาเรือนนึง ติดอยุ่ที่เสานั้น (มันไปเจาะรู้ผนังเขาเป่าหว่า = =?) แล้วข้างในก็มีรูปที่เราถ่ายกะเพื่อนๆกลุ่มนั้นนั่นแหละ ถึงนากาเรือนมันจะถูกๆ เรื้อนๆ แต่เราก็รักนากาเรือนนั้นมาก กลับมาถึงบ้านปุ๊บก็โยนนากาเรือนที่ใช้อยู่ทิ้งไปเลย 5555 ล้อเล่ง แล้วก็รีบใส่ถ่านเจ้าของขวัญชิ้นนี้ทันทีเลย เฮ้ย!!!!! มันเดินได้ด้วยหว่ะ นึกว่ามันจะไม่รอดซะอีก = =" สภาพนากาเน่าเหลือเกิน แล้วหลังจากนั้น ก็ใช้เรือนนั้นมาตลอด จนถ่านหมด ก็ไม่ได้เปลี่ยนเลย = =" ลืมสนิท................ จนถึงเมื่อกี้ เพราะตอนนี้ เราวิ่งไปใส่ถ่านให้มันกลับมาเดินอีกครั้งแล้ว นากา เมื่อมีถ่าน มันก็เดินไปเรื่อยๆ ของมัน ถ้าถ่านหมด มันก็หยุด ถ้ามันไม่หยุด ตูจะวิ่ง..... แต่มิตรภาพกับเพื่อนๆกลุ่มนี้ (ตอนนี้ไม่ได้คุยกันละ = = หายไปตามสายลม) ถึงจะไม่ได้คุยกัน แต่ความทรงจำ ยังคงเดินอยู่ตลอดไป.... ตอนนี้เราทำงานแล้วนะ พี่น้อง... อยู่บริษัท ESRI Thailand ด้วยนะเออ มีความสุขดีงิ เคดเถิงเพื่อนๆ น้องๆทุกคนเน้อ |
|
|
