nony's profile☆☆nonykung☆☆PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 01 21-23 March Diving @ Surin Islandลัล ล้า
วันที่ 21-23 มีนาที่ผ่านมา ได้ไปดำน้ำที่หมู่เกาะสุรินทร์
ครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 2 ที่ได้ไปดำน้ำที่นี่อีกครั้ง
หลังจากครั้งแรกเคยมากับคลื่นZ กับทริป Z on the beach
เกาะสุรินทร์เป็นเกาะที่ขึ้นชื่อเรื่องดำน้ำมากๆ เนื่องจากมีปลาเยอะ แนวปะการังที่สวยงาม กับน้ำทะเลสวยงสาม
จึงเป็นที่ดึงดูดใจของนักดำน้ำมากๆ
คราวนี้นนได้ไปกับทัวร์บาราคูด้าออกเดินทางจากกรุงเทพที่สายใต้ใหม่สุดๆ เวลา 18.45
ใช้เวลาเดินทางประมาณ 10 ชั่วโมงได้ ไปถึงที่อำเภอ คุระบุรี ตอนตี 4
แล้วก็นั่งเรือไปเกาะด้วยสปีดโบท แต่จ่ายราคาเรือใหญ่ ฮาฮา
บรึ้นๆ อีก ชั่วโมงครึ่ง ตามกำหนดการแล้ว จะเริ่มดำน้ำตอนบ่าย
แต่นนนี่อยากดำๆๆ ไปอ้อนๆพี่เขา เลยได้ดำตอนเช้าด้วยเลย กำไรอีกแล้ว - -
ดำน้ำตอนเช้า 3 จุด จำไม่ได้ว่าที่อ่าวไหนบ้าง แต่รู้ว่าที่อ่าวมังกรสวยดีอ่า
พอดำตอนเช้าเสด ก็เข้าที่พัก เป็นเต้นริมทะเล ไดบรรยากาศมักๆ
พักกินข้าว แล้วบ่ายก็ไปลุยต่ออีก 2 จุด
ตอนเย็นก็เดินเล่นชายหาด กินข้าว แล้วก็ว่างละ ไม่มีกิจกรรมอะไรทำต่อ
ช่วงตั้งแต่เย็นไป อากาศจะเริ่มอบๆ เพราะลมไม่พัดเท่าไหร่ อบจริงๆนะ อบมากๆ
ตื่นมาตอนเช้ากินข้าวแล้วไปดำกันต่ออีก 2 จุด ซึ้งไปที่เกาะสตอล ปลาหยั่งเยอะ สวยมากๆ
ปลาว่ายน้ำรายล้อมเราที่อยู่ตรงกลาง ปะการังสวยๆ น้ำใสๆ
แล้วก็ไปที่หมู่บ้านมอแกน เปนหมู่บ้านของชนเผ่าที่เกาะนี้
แล้วก็กลับบ้านตอนบ่ายๆ ถึงกรุงเทพตอนตี 5 ไปทำงานต่อ T_T
นนจะไม่บรรยายอะไรมาก ไปดูรูปกันเล้ย....
เสียดาย ทริปนี้ไม่เห็นฉลามเลย :(
ของจริงสวยกว่าในรูปเยอะนะ กล้องมันถ่ายได้แค่นี้แหละ - - March 05 เสม็ดอีกรอบ29-2 นี้ ไปเสม็ดมา
ทริปนี้ไปทั้งหมด 21 คนแหนะ
จากตอนแรกๆที่ชวนๆ แทบจะไม่มีคนไปเล้ย
ไปๆมาๆ ทะลักซะขนาดนี้ เหมือนกับกลุ่มทัวร์ยังไงยังงั้น
นัดเจอเพื่อนๆที่เอกมัย 8 โมงเข้า รถออก 8.30 ถึงบ้านเพ 11.30 ได้
ขึ้นเรือต่อไปเกาะ เข้าที่พักที่ซีฮอส
ถูกดีน้าที่นี่ แต่เตียงอะไรก็พอไหว แต่ห้องเหมือนไม่ค่อยทำความสะอาดเลย - -
น้ำก็ไหลเอื่อยๆ แอร์ก็ป่วยๆ = ="
แต่ก็อยู่ได้แหละนา ชุดแรกมากัน 8 คนก่อน มี นนนี่ กิ๊บ ติ๊ก โบ เม เบียร์ เบล วินนี่
แล้วเย็นๆ ตามมาสมทบอีก 5 คน มี เบิร์ด เล้ง อัน วิทย์ หมู
วันแรกก็ขำๆฮาๆ เล่นน้ำ ถ่ายรูป เดินเล่น ตอนค่ำๆก็ไปซํดอาหารทะเลกันหนุกหนาน
ปลาเก๋าราดพริกอร่อยอ่า ปูก็อร่อย แต่ขี้เกียจแกะจัง T_T
ตกดึกก็ เรด กับ เบนมอ อย่างละกลม สุขใจสบายกาย พอกรึ่มๆครึ้มๆก็โซเซไปนอน
ตื่นมาตอนสายๆ หมีอ้วนมาปลุกอ่ะ แง่มๆ - -"
วันนี้ก็ชิวๆ นั่งรับลมริมชายหาดเย็นๆ ตลอด ตกเย็นก็ไปตกหมึก
เป็นประสบการณ์ใหม่ในชีวิต เกิดมาไม่เคยตกหมึกเลย ได้ตกก็คราวนี้แหละ
ตื่นเต้นๆ ออกเรือ 18.30 ร่อแร่ๆอยู่กลางทะเล ตกหมึกเนี่ย เขาจะเปิดไฟเพื่อล่อหมึกมาใกล้ๆเรือ
จากนั้นก็เอาเบ็ดไปตกๆ ดึงๆเป็นจังหวะ พอหมึกติดแล้ว ก็ให้รีบๆดึกขึ้นมา ไม่งั้น เด๋มันจะหลุด
บ่นเหมือนตัวเองตกได้เลยวุ้ย.... เซงแสด ตกไม่ได้เลย -*-
21 คน ตกได้ 15-16 ตัว น้อยนิดมากๆ พี่ชาวประมงเลยซํดแหเลย ก็พึ่งจะได้เห็นการซัดแหก็ครางนี้อีกนั่นแหละ
ซัดทีได้เป็นร้อยๆตัว - - แล้วก็เอามาแบ่งให้เรา
อิ่มเอ็มกันถ้วนหน้า แล้วก็ได้หมึกกลับเข้าเกาะอีก เอาไว้ทำตอนเช้ากินกันนะ
หลังจากกลับมาจากการตกหมึก แต่ละคนก็เหนื่อยๆกันทั้งนั้น เลยไม่ค่อยได้ดื่มกันเท่าไหร่
แวบๆ ตื่นมาวันสุดท้าย ก็กลับบ้านแล้ว
แปบเดียวเอง 3 วัน 2 คืน
มากันเยอะมากเลย ทริปนี้ เยอะไปป่าวว้า
แต่ก็ ok แหละ เพื่อนๆมากันเยอะ มีความสุขดี ถึงจะทะเลาะกันบ้าง แต่ก็รักเพื่อนๆทุกคนนะ
จบข่าว..... February 24 รับปริญญาซะที...จบมาตั้งปีนึงละ พึ่งจะได้รับปริญญากะเขา
ซ้อมมาตั้งหลายวัน เสียตังหลายบาท หมดตัว จ่นจ๊น
เพื่อกระดาษ 1 ใบ แล้วก็ของขวัญจากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ตังจากญาติ แผลบๆ
รูปถ่ายอีกมากมาย เป็นช่วงสัปดาที่เหนื่อยจริงๆน้า
และก็ผ่านไปได้ด้วยดี ขอขอบคุณทุกๆคนมากๆที่มางาน ที่ส่ง sms มาอวยพร
ที่โทรมายินดี ที่มาถ่ายรูปด้วยกัน ที่เอาของขวัญมาให้ ญาติๆที่น่ารัก
อาม่าสุดที่รัก ^^ อาอี๊ อากู๊ เฮียๆ เจ้ๆ ทั้งหลาย ที่ขาดไม่ได้ ก็ พ่อ แม่ น้อง และแพนด้าด้วย...
ขอบคุณทุกๆคนมากครับ
from Nony's heart February 06 วันที่ฉันป่วยป่วยๆๆๆๆ
ป่วยอีกแล้ว
อาการหนักมาก ทรมานจริงๆ ไม่ตายไปเลยฟะ
เหตุการณ์เริ่มจากวันศุกร์ที่ 1 นนนี่ไปกินอาหารร้านเฮียจกที่เยาวราช
ซึ่งเฮียจกเป็นคนที่ทำอาหารได้สวยและลูกสาวอร่อยมาก ... เย้ย อาหารอร่อยและลูกสาวสวย
หลังจากจองกันมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนของปีที่แล้ว พึ่งจะได้กินนี่แหละ
กินกันอิ่มหนำแสนสำราญและแสนเศร้าตอนจ่ายตัง ก็ไปแรดต่อที่ Zantika เอกมัย...
ดุ่ยๆ ดุ๊ยๆ ดุ่ย ดึ้ง ดึง ดึง ดึ่ง ดึ่ง ดึ่ง ดึ่ง ดึ่ง ดึ้ง ดึ้ง ดึง ดึ่ง
ตี 2 กลับบ้าน นอน
ตื่นมาวันที่ 2 ไปมีตติ้งแอนน์ฟรายเดย์ต่อ ยังไม่ทันหายปวดหัวเลย แต่ก็ต้องไป มีตสำคัญ...
เลยลากเอาร่างกายที่ไร้วิญญาณไปมีตกับเขา สายไป 1 ชม. แต่ก็หยวนๆน่า
มีตเสร็จกลับบ้านมา ตาย... ไอ้นนไข้ขึ้น ไอ้นนปวดท้อง ปวดหัว ตัวร้อน ท้องนี่ยังกับมีซึนามิมาซัดอยู่ข้างใน
อึดอัดไปหมด หายใจทีก็ทรมาน ไม่อยากหายใจแล้ว ป่วยมากๆ แต่ยังมิวายรีบนอน
รอดูหงส์แดงเตะถึงตี 2 ป่วยไม่เจียม......
นอนก็ไม่หลับ ทรมาน ร้อนๆหนาวๆ เศร้าใจ
แล้วก็ยังคงป่วยต่อไป จนถึงวันจัน ลางานเลย ยังไม่หายป่วย
ป่วยบ้าอารายเนี่ย มันนานเหลือเกิน
จนวันอังคาร ก็เกือบได้ลาอีกและ แต่ก็ดีขึ้นบ้าง เลยไปอู้ต่อที่บริษัทแทน
แต่ก็ปวดหัวจี้ดๆ เหมือนโดนจั๊กจี๋อยู่ในหัว จนวันนี้ก็ยังโดนจั๊กจี๋อยู่ ยังไมหายปวดหัวซักที
หายได้แล้วนะๆ เหนื่อย เบื่อ เซง ทรมาน อย่ามาจี๋เลย ไม่ขำหรอกนะ แบบนี้ ... January 31 Unlucky dayวันที่ 30 มกราคม ปลายๆเดือนมกราคมแล้วหล่ะ ก็มีเรื่องเข้ามาอีกจนได้น้า
เนื่องจากวันที่ 30 นนนี่ต้องไปลงโปรแกรมเครื่อง server ที่การไฟฟ้าภูมิภาคตอนเช้า
ก็เลยออกจากบ้านตรงดิ่งไปที่การไฟฟ้าเลย
การไฟฟ้าภูมิภาคอยู่ที่งามวงศ์วาน แถวๆเดอะมอล์ งามวงศ์วาน
ก็ถือว่าเป็นครั้งแรกที่นนนี่เดินทางจากบ้านไปที่การไฟฟ้าแห่งนี้ ก็เลยอยากจะนั่งรถเมล์ไปเพื่อศึกษาเส้นทาง
ในอนาคตต้องไปประจำการที่นั่น จะได้ไปได้ถูก
ตื่นเช้ามางัวเงียๆแม่มาปลุกตอนตี 5 กว่าๆ มาถามว่าจะไปส่ง เอาไหม ก็เลยงัวเงียๆตอบ ไม่เปนไรค้าบ เด๋วนนไปเอง
จะได้ดูเส้นทางด้วย แล้วก็นอนต่อ....
ตื่นมาอีกที 7.30 งัวเงียๆไปอาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้าน
ก็กะว่าจะนั่ง 28 ไปลงจตุจักรแล้วต่อรถไปงามวงศวาน แล้วก็.....
ท้องฟ้ามันครึ้ม มันครึ้มออกอย่างนี้...
มันเหงาทุกทีที่ได้มอง
ใจมันหาย....เสียงฟ้ามันร้อง แล้ว..........
มีบรรยากาศฝนตกรถติดช่วยฉัน...........
ซู่........โครมใหญ่เลย ไอ้นนกลายเป็นลูกหมาทันที ตกหนักมาก น้ำท่วม เปียก แฉะ เน่า บลาๆๆๆ
กว่าจะฝ่าฟันถึงการไฟฟ้า ล่อไปเกือบ 10 โมง เดินงกๆ ก้มหน้าหลบฝน
ป๊อง.......หัวโขกป้ายประกาศของการไฟฟ้า
ปั่ก........เดินชนเสาเหล็กของการไฟฟ้า
ถึงการไฟฟ้าละ บัตร บัตร บัตรกุหายไปไหน
บัตรพนักงาน บัตรการไฟฟ้ากุหายไปไหนว้า~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
วันอารายของกุ มันเกิดอารายกับกุ
เตะบอลเจ็บขา ฝนตก รถติด ชนป้าย ชนเสา เปียกแฉะ หนาวเหน็บ บัตรหาย กุจะบร้า TT__TT January 22 CPE Party Nightผ่านไปแล้วววววว แว้ววววว แว้วๆๆๆๆ
สำหรับงานไนท์ของภาควิชาวิศวคอมพิวเตอร์ของเรา
งานมีเมื่อวันที่ 19 มกราคม ที่ผ่านมานี้เอง ที่ โรงแรมเอเชีย ตรงสะพานหัวช้าง
ด้วย theme งาน 4 season
งานไนท์นี้เป็นงานที่รวบรวมนักศักษาชาว CPE รวมไปถึงครูอาจารย์ด้วย
สาวๆทุกคนแต่งกันมาประชันกันเลยแหล งานนี้
เพื่อนๆหลายๆคนก็ไม่ได้เจอมานานแสนนาน ก็ได้มาเจอกันงานนี้
ผู้ชายเองก็ไม่แพ้กัน หล่อเด็ดกันมาทุกคน ขนาดไอ้มึนยังหล่อ
ยกเว้นอยู่คนเดียว ไอ้นัทจวย
แม่งเรื้อนอีกและ
ไอ้นี่ เรียนจบแล้ว ยังแต่งตัวเรื้อนๆเหมือเดิมเดิม เสื้อยืดเกงยีนรองเท้าเก่าๆ = ="
อาหารที่นี่อร่อยมากมาย ไก่อบซอสเอย ลาซันญ่า ปลาหวานๆ เป็ดย่าง บลาๆๆๆๆ
อิ่มกันถ้วนหน้า เจอเพื่อนเยอะๆ พี่ๆ น้องๆ อีกเพียบ หนุกหนานจริงๆน้า
ปล. มีรูปมาฝากด้วย January 17 มกราคมแสนวุ่นวาย & Final Fantasy Xในเดือนมกราคมนี้ หลังจากปีใหม่แปบนึง
งานที่บริษัทของนนก็เริ่มเข้ามามากขึ้น
มีเทรนนู่นเทรนนี่ ไปนู่น ไปนี่ตลอด
ไม่ค่อยได้อยู่ที่บริษัทเอาซะเลย
อดอู้งานอ่า ง่า ง่า ง่า ง่า
หลังๆนี่ msn ก็มะค่อยได้ออน
ตอนนี้ติด Final Fantasy 10 อยู่ อิๆ
เล่นกันลืมวันลืมคืน
Final Fantasy เปนเกมแนว RPG ของค่าย Square ซึ่งเป็นค่ายเกมภาษาที่มีชื่อเสียงมากค่ายนึง
นนเองก็ชอบเกมนี้มาก เล่นจบมาตั้งแต่ภาค 1-9
แล้วก็มีโอกาสได้เล่นภาค 10 เมื่อเร็วๆนี้เอง
ง่า ง่า ง่า หนุกอ่าๆๆๆๆๆ ยากมากด้วย เก็บอาวุธสุดยอดไม่ครบซักที T_T
FF 10 นี้มีการพัฒนามาจากภาคก่อนๆค่อนข้างมาก ทั้งระบบกราฟฟิค ซึ่งมีระบบ sound เข้ามาแบบเต็มรูปแบบ
ปกติเนี่ย เวลาเล่นเกมนี้ เราจะต้องอ่านว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไง แต่ภาคนี้ไม่ใช่ !!!!!!
ภาคนี้ มีเสียงพูดของตัวละครในเกมตลอด เพิ่มเข้ามา (นนเล่นภาค Inter เสียงภาษาอังกฤษ ฟังไม่ยาก สบายเลย ชอบมากๆ ฝึกฟังไปด้วยในตัว)
กราฟฟิคสวยงามมากยิ่งขึ้น การเคลื่อนไหวของตัวละคร
ระบบการ Level Up ของภาคนี้ก็เปลี่ยนไปจากภาคอื่นๆอย่างสิ้นเชิง โดยภาคนี้ใช้ระบบ Sphere Grid เราต้องเลือกเส้นทางที่เราต้องการ ทั้ง status, skill, ability
ระบบมนต์อสูรก็แปลกออกไป ท่าไม้ตายหรือ Overdrive ก็หลากหลายมากยิ่งขึ้น มินิเกมต่างๆ
รวมๆแล้ว สุดยอด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ชอบมากๆเลย
ขอบใจหมีอ้วนมากๆน้า ที่อุดส่ายกเครื่องมาให้นนเล่น ^^
ช่วงนี้ ชีวิต Happy D พร้อมมากๆ
มีความสุขแบบนี้ไปอีกนานๆนะ
วันเสาร์นี้ เป็นวันงานไนท์ของภาควิชาเราแล้วกับ CPE Party Night จัดที่ โรงแรมเอเชีย
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะเฟ้ย
แล้วเจอกัน ^^ January 01 HaPPy New YeaR!ปีใหม่แล้วน้า เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ของเก่าๆที่ไม่ดี ก็ทิ้งมันไป
เริ่มต้นใหม่กับสิ่งที่ดีๆ
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับปีหนูมากๆนะครับ
นนเองก็จะปรับปรุงตัวใหม่
อะไรไม่ดีๆ ก็จะเลิกๆลงไป
ลดความชั่วของตัวเองให้เหลือน้อยๆ ไม่รู้จะพิมพ์อะไรละ ^^"
มีความสุขกันถ้วนหน้านะครับ
...
เมื่อวันที่ 27 ที่ผ่านมา นนนี่ ได้ไปเที่ยวเมืองโบราณที่สมุทรปราการมา
การเดินทางสะดวกดี
นั่ง 511 ไปสุดสาย ต่อ2แถวไปนิดเดียว ก็ถึงละ
การชมเมืองโบราณมีด้วยกันหลายวิธี
1.นั่งรถลาง
2.ปั่นจักรยาน
3.รถส่วนตัว
4.เช่ารถกอล์ฟ
5.เดิน....
นนนี่กับชาวเราก็เที่ยวชมโดยปั่นจักรยานเอา ได้อีกรสชาติชีวิต
อ้อ.... ชาวเรามีด้วยกัน 4 คน ... นนนี่ นี มาย เจ๊ฮุ้ง
เมืองจำลองหรือ Ancient City เป็นสถานที่ที่จำลองสถานที่สำคัญๆของประเทศไทยมาไว้ ณ ที่แห่งนี้
อ๊ะ..... อย่าคิดว่าสถานที่จำลองนี้เป็นแบบเล็กๆนะ
เป็นสถานที่จำลองได้เสมือนจริงมากๆ ใหญ่โตมโหฬารทีเดียวเลยแหละ
จะไม่กล่าวถึงนะว่ามีอะไรบ้าง เด๋วเอารูปมาให้ชมเลย
ไปกัน 4 คน ทุกคนเอากล้องไปหมด แต่นนนี่ไม่ได้ใช้กล้องของตัวเองเลย
อาศัยไปแวบๆจากกล้องคนอื่นเอาตลอด เพราะถ้าเราเป็นคนถ่ายรูป แน่นอน... ก็จะไม่มีรูปของเรา 555
เป้นอีกทริปที่สนุกดี ง่ายๆ สบายๆ ถ้าใครสนใจก้ลองไปได้นะ ^^
....
วันที่ 31
ตอนแรกนนนี่นัดกับเพื่อนที่บริษัทว่าจะไปผับกัน แต่ก็ต้องเปนอันเลิกไป
นนนี่เลยไปจบลงที่ปิ้งย่างบ้านบู้อีกแล้ว
คราวนี้มีปลาด้วย
ปลาอร่อยมาก
คิดว่าหลังจากคราวนี้ นอกจากหมูกับไก่ที่เป็นของหลักแล้ว จะต้องมีปลาเข้ามารวมอยู่อีกด้วยแน่ๆ
พออิ่มหนำสำราญกัน ก็ไปต่อที่ T-bar กันตอนเที่ยงคืนกว่าๆ
เป็นผับเล็กๆ ไปนั่งดื่มกันนิดหน่อย พอกรึ่มๆ แล้วก็นอนบ้านบู้เช่นเดิม
แต่บู้ไม่อยู่ บู้กลับบ้าน ไอ้นนเลยยึดห้องมันนอนแต่ผู้เดียว - -
....
สุดท้ายนี้
ขอให้ทุกคนที่นนรักและทุกคนที่รักนนมีความสุขมากๆนะครับ
ขอบใจทุกคนที่เป็นห่วงนน
ขอบใจทุกคนที่ทำให้นนเป็นห่วง
December 24 No Title...ไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อเรื่องว่าอะไรดี
เรื่องราวมันเกิดขึ้นอีกมากมาย
เลยเลือกไม่ถูกเลยแฮะ
วันศุกร์ที่ 21 ที่ผ่านมาเป็นงานปีใหม่ของกลุ่มบริษัท CDG กับงาน Retro party
ภายใต้ concept ย้อนยุค แผนกของนนเองก็ทำตามแนวร่วมกันอย่างดี โดยการหาชุดย้อนยุคมาใส่กัน
อุๆ
ทีมนนเองใส่ชุดเด็กเรื้อนๆกับหัวอัลโฟ ทีมSE แต่งเปนก่าเทย....เหมือนมาก ขอบอกๆ
ทีม training ก็ไม่แพ้กัน แต่งเป็น ฟริ้นสโตนยกเซต น่ารักมากๆ
หลังจากที่ไอ้นนมันอยากแอลกอฮอล์มาพักใหญ่แล้วเพื่อนๆชาวเราทั้งหายไม่ค่อยว่างกัน งานนี้ก็ได้ฤกษ์ยามงามดีของไอ้นนละหล่ะ....
เป็นครั้งแรกในชีวิตของไอ้นนที่เมาได้เรื้อนขนาดนี้
เมาแบบยังรู้สึกตัวนะ ยังรู้สึกจิงๆนะ แต่วิญญาณมันเหมือนกำลังจะออกจากร่าง
ตาพร่าๆมัวๆ ลืมไม่ค่อยขึ้น เสียงพี่ๆแต่ละคนก็ยังได้ยินชัดเจน
แต่ไอ้นนมันเหมือนกับไม่มีแรง แต่ยังมีสตินะเฟ้ย เน้น ว่ายังมีสติ....
จริงๆแล้ว นนมีระบบความปลอดภัยของตัวเองอยู่นะ
ถ้านนดื่มมากๆจนไม่ไหวแล้ว
นนจะนอน จะไม่ฝืนตัวเอง หลับดีก่า
แค่นั้นเอง ขอแค่... หลับแล้ว อย่าปลุกได้ไหมอ่า ปล่อยไอ้นนมันนอนตายไว้ตรงนั้นแหละ ถึงไอ้นนมันจะนอนข้างถนน ก็ปล่อยมันนอนไปเถ้อ
แต่แล้ว เมื่อไอ้นนโดนปลุก ก็จะเป็นอย่าง 2 พารากราฟก่อนหน้านี้
และที่สุด สุดท้ายของสวรรค์แห่งการดื่มเหล้า.......
ถูกต้องแล้ว มันคือการคืนของสู่ธรรมชาตินั่นเอง....
ไอ้นน ตั้งแต่เกิดมา มีระบบ shut down ตัวเองตลอด แต่วันนี้ ระบบโดนทำลาย ชีวิตก็แค่โดนทำร้าย
ยิ่งมีการเดินเกิดขึ้น เริ่มมีการสั่นสะเทือน เริ่มมีการไหลย้อนกลับ ไม่หวั่นแม้วันมามาก
และแล้ว ไอ้นนก็ทนไม่ไหว คืนของสู่ธรรมชาติทันที.....
นอกจากนั้นยังไม่พอ ยังคืนอีกรอบใส่รถพี่แจ็คด้วย
....... พี่แจ็คแห่ง dep.spatial พี่แจ็คที่แสนดี ขับรถไปส่งไอ้นนที่บ้าน กลับโดนไอ้นนทำร้ายซะงั้น
พี่แจ็คแค่โดนทำร้าย.... หมาเรื้อนๆตัวนี้ ขอโทษพี่ด้วยนะครับ ที่ไปสร้างหลักฐานที่รถพี่....
ขอบคุณพี่ ที่พานนมาส่งถึงบ้าน....
เข้าบ้านเองไม่ได้ ใช้แรงเฮือกสุดท้าย ปีนไปกดกริ่งบ้าน แค่ยกแขนข้างเดียว ทำไมมันหนักอย่างงี้หว่า
และแล้วนางฟ้าตัวขาวๆ ก้นใหญ่ๆก็ออกมาเปิดประตูให้นน ถ้าไม่มีนางฟ้าคนนี้ ไอ้นนคงนอนหน้าบ้านเป็นเพื่อนหมาเรื้อนๆแน่ๆ
ขอบคุณแม่นะค้าบ
และไอ้นนก็ยังพยายามปืนขึ้นไปห้องของตัวเอง นนจำไม่ได้ว่าแม่ถามอะไรมั่ง
แต่นนตอบประโยคเดียวว่า "ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ แม่"
แล้วก็ Zzzzzzzz
จบชีวิตวันที่เรื้อนที่สุดในชีวิต
ไอ้เพื่อนๆบ้า เพราะพวกเมิงเลย ไม่ยอมจัดงานให้กุ กุเลยเรื้อนเองเลย ภาพพจน์ตลอด 5 เดือนที่บริษัทกุ ต้องพังเพราะพวกเมิงๆทั้งหลาย
ไอ้หอยหลอดเอ้ย
ปล. กุคงงดเหล้าไปอีกนาน หายอยากเลยกุ = =" ไม่ต้องมาชวนกุเลยนะ ไอ้เพื่อนๆชาวเราทั้งหลาย กุงอนพวกเมิงแล้ว เชอะ..
______________________________________________________________________
22 ธ.ค.
ไอ้นนดันนัดเพื่อนตีแบด 10 โมง
ซวยจิง กุ
ยังไม่ทันหายแฮงค์เลย ต้องลากร่างกายเรื้อนๆกับวิญญาณเน่าๆไปตีแบดอีก ชีวิตแค่โดนทำร้าย.....
เนื่องจากเบี้ยวนัดมันมาหลายครั้ง ถ้าเบี้ยวคราวนี้อีก สงสัยโดนมันตบปากเบี้ยวจิงๆแน่
แถมเราเป็นคนนัดเอง เบี้ยงเอง ก็ทุเรดตัวเองอ่ะ
ไม่อยากบอกสภาพตัวเองเลย
และก็กลับมานอนตายที่บ้านอีกครั้ง
_____________________________________________________________________
23 ธ.ค.
ไอ้นนไปเลือกตั้งตอนเช้า
ไอ้นนเอาชุดไปคืนพี่
ไอ้นนไปดูหนัง
National Treasure หนุกมาก ขอบอกๆ
ไอ้นนโดนน้องบัมโบ้ลากไปหา นานๆไปคุยกะเขาที
คุยกันอยู่นาน
ทั้งเรื่องของนน เรื่องของน้องเขา
คุยกันไป หัวเราะไป
ชีวิตเหมือนกันเด่ะ = ="
ช่วงนี้นนเจอคนรู้จักของนนเองที่เจอเหตุการณ์เหมือนกันมา 4 คนแล้ว
ชีวิตก็ตลกดีนะ เราเป็นคนกำหนดเองรึเปล่า หรือเป็นสิ่งที่ชะตากำหนดมา
มันช่างบังเอิญจริงๆ หรือว่าเรื่องแบบนี้ มันเป็นปกติไปแล้วนะ
มันเป็นปกติไปแล้วหรอ เรื่องราวแบบนี้ มันเป็นจริงๆหรอ
สุดท้ายก็อยู่ที่ใจของตัวเองนั่นแหละ
อยู่ที่ใจตัวเองจริงๆ ว่าจะเลือกไปเส้นไหน
ยัยหวานเลือกตัดใจแล้ว น้องบัมโบกับน้องแอนเลือกที่จะอยู่แบบนั้นต่อ
แต่ละคนจะเป็นอย่างไรต่อไป
แล้วไอ้นนจะเป็นอย่างนะ........
December 21 Life's Beat!!จังหวะของชีวิตเป็นสิ่งที่สำคัญอีก 1 อย่างที่กำหนดสภาพชีวิตของเราได้
บางคนเหมือนจะไม่มีอะไร แต่มีจังหวะชีวิตที่ดี ก็ทำให้กลายเป็นคนดังหรือเศรษฐีในช่วงข้ามคืนได้
นั่นแหละจังหวะของชีวิต...
ช่วงนี้นนเองก็มีจังหวะชีวิตเข้ามาหลายจังหวะเหลือเกิน
ทั้งจังหวะที่ดีหรือไม่ดี
ในจังหวะที่ดีก็มีไม่ดีซ่อนอยู่
ในจังหวะที่ไม่ดี...ก็มีจังหวะดีๆซ่อนอยู่เหมือนกัน
สัปดาที่ผ่านมานี้นนอยู่ในช่วงที่จังหวะชีวิตไม่ดีเท่าไหร่
เป็นช่วงที่หลายๆครั้งต้องอยู่คนเดียว เหงาคนเดียว
แต่คราวนี้มันไม่ใช่
คราวนี้มีอีกจังหวะๆหนึ่งที่เข้ามาช่วยพยุงนนให้ดีขึ้น
ไม่เหมือนทุกที ที่ต้องอยู่คนเดียว
ขอบคุณจังหวะๆนั้นด้วย ถึงแม้ว่าตอนนี้ นนกำลังอยู่ในช่วงพักฟื้นจากจังหวะชีวิตที่ไม่ดี
ไม่รู้ว่าจะกลับมาเป็นปกติเมื่อไหร่
นนไม่รู้ว่านนเองจะทำร้ายจังหวะๆนั้นไหม ที่จังหวะนั้นหวังดีกับนนมากมาย
นนกลัวทำร้ายจังหวะนั้น จังหวะที่ดีๆ
แต่ทุกจังหวะชีวิตที่เข้ามา นนไม่เคยจะโทษจังหวะชีวิตเหล่านั้นเลย
เพราะทุกๆจังหวะชีวิตนั้นก็ได้สอนอะไรหลายๆอย่าง
ทำให้นนได้โตขึ้นและก้าวหน้าไปเรื่อยๆ
คราวนี้ก็เช่นกัน ได้สอนนนอีกหลายๆอย่าง
ในเมื่อจังหวะชีวิตไม่เป็นอย่างที่เราหวัง
อย่าไปตีโพยตีพายมันเกินไป บางทีจังหวะนั้นมันอาจไม่ใช่จังหวะของเรา
มันเป็นจังหวะของคนอื่น หรือเราเข้ามาไม่ถูกจังหวะมากกว่า
เราควรปรับสภาพให้เข้ากับจังหวะนั้นๆให้ได้
บางทีสิ่งที่เราทำก็ดีแล้ว คิดว่าเราทำดีแล้ว
แต่....จังหวะไม่ดี แค่นั้นเอง สุดท้ายก็เจอกับความเสียใจ
หาจังหวะชีวิตของตัวเองให้เจอนะ
ตอนนี้นนดีขึ้นมากแล้ว อีกไม่นานหรอก.....คงจะทำได้สนิท
ตอนนี้ยังไม่คุ้นกับชีวิตประจำวันที่ปกติเคยเป็นอย่างนั้น แค่เพียงตอนนี้มันไม่มีแล้ว....
อีกซักพัก...ก็คงจะคุ้นเคย
อีกซักพัก...ก็คงเป็นชีวิตประจำวันแบบใหม่
อีกซักพัก............................................ก็คงจะลืมได้ December 18 My Decision...วันนี้
นนตัดสินใจละ
เลือกปลายทางของถนนเส้นนี้แล้ว
เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
แม้จะเจ็บปวด
แต่อย่างน้อย มันก็มีจุดหมายปลายทางและเป็นทางที่ดีต่อทุกฝ่าย
ดีกว่าอยู่อย่างมืดๆ ไร้จุดหมาย
จริงๆแล้วมันเป็นปลายทางที่นนเลือกมาตั้งนานแล้ว
แต่ยังไม่กล้าที่จะเดินทางเส้นนี้เท่านั้น
แต่มันถึงเวลาจริงๆแล้วหล่ะ
ก่อนที่มันจะสายไปกว่านี้
เลือกเส้นนี้แล้ว
ปล.ไม่ต้องคิดคำตอบแล้วหล่ะ นนเลือกเส้นทางแล้ว December 17 ช่วงเวลาที่เศร้าๆของเพื่อนๆกับตัวเองช่วงเวลานี้
เป็นช่วงเวลาที่แย่ๆของใครหลายๆคน
เป็นพร้อมๆกันโดยมิได้นัดหมาย เหมือนวันอาสาหบูชา
แบบนี้ ทางราชการต้องตั้งให้เป็นวันหยุดประจำปีด้วยนะ
...
"วันตรอมใจบูชา"....เป็นวันที่หลายๆคนเส้าใจโดยมิได้นัดหมาย
...
น้องแอน...ช่วงนี้ก็อยู่ในช่วงที่แย่ๆเหมือนกัน พี่จะบอกว่า สิ่งที่พี่เคยแนะนำน้องแอนไป ตอนนี้มันกลับเข้าตัวพี่เองซะแล้วหล่ะ
พี่เองก็พยายามจะทำแบบที่พี่แนะนำน้องแอนไป แต่ว่ามันสายไปซะแล้ว พี่รู้อะไรหลายๆอย่างช้าไป มันช้าเกินไปแล้ว....
อยากให้เข้มแข็งเอาไว้นะ ในสถานการณ์แบบนี้ คนที่ใกล้ชิดเราจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในการช่วยเรา เพื่อนสนิทเราทั้งหลายๆตัว
สามารถจะช่วยได้นะ หรือถ้ายังไงอยากคุยกับพี่ก็บอกได้นะ จะนัดกันหลายทีละ ไม่ได้นัดคุยกันซักที
น้องแอนรู้จักกับพี่มากี่ปีแล้วนา ...3 ปีได้แล้วมั้ง ตั้งแต่พี่ทำ DJ อยู่ที่เซนปิ่นอยู่เลย คิดถึงงาน DJ จัง ถ้าตอนนี้ทำอยู่
คงจะเปิดเพลงเส้าๆทั้งวันแน่ๆ
ยัยหวาน...รายนี้เองก็ไม่ต่างกับน้องแอนเท่าไหร่ = ="
เส้าเหมือนกันไม่พอ ยังจะเป็นเรื่องแนวเดียวกันอีก เส้าใจจิงๆ ถ้าหวานคิดจะตัดใจจริงๆแล้ว ก็พยายามเข้านะ
มีอะไรไม่สบายใจก็บอกนนได้นะ(มันก็บอกอยู่ทุกวี่ทุกวันอยุ่ละ = =) ช่วงนี้อาจจะทรมานบ้าง แต่ก็ต้องต่อสู้กับมันให้ได้นะ
อย่าหนีปัญหานะ เพราะยิ่งหนีเท่าไหร่ มันก็ไม่พ้นหรอก ทุกทีที่เรานึกถึงมัน มันก็จะทำร้ายเราตลอดเวลา เราต้องอยู่กับมัน
ชินกับมันให้ได้และเมื่อเราทำได้ หลังจากนั้น เมื่อเรานึกถึงเหตุการณ์เหล่านั้นอีกที เราก็จะมองแต่ความทรงจำดีๆของมัน
สิ่งที่แย่ๆก็จะกลายเป็นประสบการณ์ของเรา ถึงจะทำให้เราเจ็บปวด แต่เราก็จะยิ้มให้กับมันได้นะ พูดอ่ะง้ายง่าย แต่ทำเนี่ย
ย้ากยากน้อ อุๆๆ แต่ก็ต้องทำให้ได้นะ พี่ติ๊กก็อยู่ ลองคุยกับพี่ติ๊กเยอะ พี่เขาก็ช่วยได้น้า คุยกับนนแล้วหวานบอกนนชอบดุ อุๆ
เด๋วจะยิ่งห่อเหี่ยว แต่ที่นนบอกไป ก็เพราะว่าเป็นห่วงน้า
หวานเป็นเพื่อนคนแรกๆรุ่นเดียวกัน ที่รู้จักที่ ESRI นิสัยง้องแง้งๆ หน้าตาชวนแกล้งมักๆ ถูกไอ้นนแกล้งบ่อยๆ อุๆ
น้องบัมโบ้...สำหรับน้องคนนี้ พี่เป็นห่วงมากที่สุดในตอนนี้เลย ทั้งเรื่องหัวใจและเรื่องร่างกาย พี่เองก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน
กับเรื่องที่น้องเป็นอยู่ ณ ตอนนี้ มันเป็นเรื่องที่โหดร้ายจริงๆที่น้องพี่ได้เจอ ความรักกี่ครั้งๆที่เข้ามา มันทำให้น้องพี่
เจ็บปวดทุกครั้งและก็ทำให้ ร่างกายน้องแย่ไปด้วย พี่เป็นห่วงโบจิงๆนะ โบต้องรักตัวเองให้มากๆนะ ดูแลตัวเองให้ดีๆ
อย่าทำร้ายตัวเองเลย พี่รู้ว่าทุกครั้งที่หลับตา เรื่องราวแย่ๆ มันก็มักจะกลับมาหาเราอีกครั้ง พี่เองก็เป็น พี่เข้าใจดี
แต่ไม่ว่ายังไง เราเองก็ต้องผ่านความทรงจำเหล่านั้นไปให้ได้ ไม่งั้น เราก็จะอยู่ในสภาพแย่ๆเหล่านี้ต่อไป
สิ่งที่เยียวยาที่ดีที่สุดก็คือเพื่อนๆของโบนะ แบ่งๆความทุกของโบไปให้เพื่อนๆเยอะๆ
อย่าเก็บเอาไว้คนเดียว ไม่งั้นมันจะฟุ้งซ่านหนักกว่าเดิม เพื่อนๆเอาไว้ช่วยเหลือยามนี้แหละ อิๆ
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสุขภาพของตัวเองนะ ดูแลตัวเองให้ดี
อย่าให้ทรุดโทรมนะ ร่างกายไม่ดี จิตใจก็จะแย่ลงไปอีก
น้องโบบัมโบ้ รู้จักกับพี่มา 2ปีละนะ รู้จักกันเพราะอะไร รู้ใช่ไหม อิๆ พี่ยังจำช่วงแรกๆที่โบเข้ามาคุยกับพี่ได้อยู่เลยนะ
ถึงจะมีช่วงนึงที่เราไม่ได้คุยกันเลย เป็นปีเลยเนาะ แต่สุดท้ายแล้ว
เมื่อเรื่องราวแย่ๆผ่านไป เราทำใจกับมันได้ สุดท้าย พี่กับโบก็กลับมาคุยกันได้เหมือนเดิม
วันเวลาที่ผ่านมาทุกครั้งที่นึกถึง มันก็ทำให้ยิ้มได้เสมอๆ แม้เรื่องวันที่แย่ๆ ก็ยิ้มให้กับมันได้
____________________________
สุดท้ายนี้ กับตัวเอง.....
ในชีวิตของนนเอง ไม่เคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนในชีวิต
เป็นเหตุการณ์ที่มันกลืนไม่เข้า คายไม่ออกจริงๆ มีหลายฝ่ายเข้ามาเกี่ยวข้องเหลือเกิน
เหมือนเป็นห่วงโซ่อาหารยังไงไม่รู้ มันส่งผลอะไรหลายๆอย่าง โดยที่ตัวกลางของเรื่อง มันคือเราเอง
เราเองที่เป็นต้นเหตุ ถ้าไม่มีเราซักคน เรื่องราวแบบนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น
ทางเดินต่อไปข้างหน้านี้ มันช่างมืดมนจิงๆ
ร่างกายที่เจ็บปวด หัวใจที่อ่อนแอ
ไม่ว่าสุดท้ายแล้ว เรื่องราวจะจบอย่างไร ก็จะต้องมีคนที่เจ็บปวดกับเรื่องนี้
อยากผ่านช่วงเวลานี้ไปเหลือเกิน เมื่อไหร่จะผ่านไปซักทีนะ
ใครซักคน...มาช่วยชี้ทางให้ที ว่าจะเดินไปทางไหน ในช่วงเวลานี้ นนช่างอ่อนแอเหลือเกิน
นนไม่สามารถเดินไปทางไหนด้วยตัวเองได้ อยากได้ใครซักคนมาพยุงนนไปที
อุ้มไปเลยก็ได้ นะนะ อุ้มฉานไปทีน้า 60 โลเอง ไม่หนักหรอก
ช่วยอุ้มนนจนกว่าที่นนจะกลับมาเข้มแข็งนะ ไม่นานหรอกๆ อีกไม่นานหรอก มันใกล้จบแล้วหล่ะ
จงคิดเสมอว่า ในช่วงเวลาที่แย่ๆ ก็ยังมีอีกหลายคนที่เจอเรื่องแย่ๆเหมือนกัน
เราไม่ได้เส้าอยู่คนเดียว มีคนอื่นเส้าเปนเพื่อนด้วย
ไม่ว่าจะเรื่องเดียวกันหรือคนละเรื่องก็ตาม อย่างน้อยคุณก็ไม่ได้เป็นคนที่เส้าที่สุด
ฉะนั้น ไอ้พวกเพื่อนๆกุทั้งหลาย ขอให้เจอเรื่องเส้าๆมาเป็นเพื่อนกุซะดีๆ = =" December 10 สวนสัตว์ดุสิต ^^วันนี้วันรัฐธรรมนูญ ดีใจจังเลยได้หยุดอีกแล้ว
หยุด4วันติด ^^"
วันศุกร์ที่แล้วกระแดะลาเปื่อยการเมือง
หลังจากผ่านเรื่องเส้าๆมา
วันนี้ก็ได้เพื่อนดีๆน่ารักๆของเราทั้ง 2 คนมาช่วยดูแลคนเอาแต่ใจคนนี้ ที่มันไม่เอาไหนซะเลย
และแล้วก็ย้อนยุคกลับมาเป้นเด็กๆอีกครั้งหนึ่ง ณ สวนสัตว์ดุสิต
กลับมาหาญาติๆอีกครั้ง ฮาฮา
เริ่มต้นเลย
มาถึงสวนสัตว์ 10 โมงได้แหละ
จ่ายค่าตั๋วก่อนเลย
ผุ้ใหญ่ 80 บาท.... เด็กจำไม่ได้ - -
หลังจากผ่านมานานหลาย 10 ปี ที่ไม่ได้มา ณ ที่แห่งนี้ ชาวเราเริ่มเดินจากซ้ายมือของเรา
อ๊ะๆๆๆๆๆๆ นั่น คุณลิงนี่นา
แล้วก็มีนกส่วนแรก กับคุณฮิปโปตัวใหญ่ๆสีชมพู เหมือนใครไม่รู้ ฮาฮา
เดินไปเดินมา ตัวเอี้ย เดินผ่านหน้าด้วย /* ตัวเอี้ยมีชื่ออังกิดว่า water Monitor เท่มักมาย และยังมีตัวเอี้ยจระเข้อีก -*- */
เดินซักพัก ก็นั่งงมโข่งกับกล้อง Nikon D80 ตัวใหม่ของคุณกุล ซื้อมามะวาน ยังใช่ไม่ทันเป็นเลย
เลยต้องมางมโข่งกันวันนี้ - - เราไม่ได้ช่วยงมกะเขาหรอกนะ เป้นกำลังใจให้ เอิ้กๆ
พอปรับ auto focus ได้แล้ว ก็เริ่มลุยกันต่อ.......
หิวซะแล้ว - -" 11โมงกว่าๆเองนะ แต่ยังไม่มีคนกินข้าวเช้ากันเลย
ก็เลยไปกินข้าวกัน ที่ร้านๆนึง บรรยากาศดีจัง นั่งริมสระน้ำ ลมเย็นๆพัดตลอดเวลา มีความสุข อาหารอร่อยดี แต่ไอ้นนจน ไอ้นนเป็นเจ้ามือ T_T
ข้าวเปล่า 1 โถกินกันไม่หมด กุ้งชุดแป้งทอด ต้นจืด กับคะน้าหมูกรอบและเป๊บซี่
.....
กินเสดประมาณเที่ยงกว่าๆ นั่งพักซักแปบ ก็ลุยกันต่อ
เจอคุณนกอีกแล้ว นกหลายชนิดหลายพันธุ์มากมาย
นกเงือกน่ารัก มันจะหนักหัวมันมั่งป่าวนะ
นกฟลามิงโก้ ทำไมมันต้องยืนขาเดียวด้วยนะ
นกเป็ดน้ำ ทำไมต้องปั๊บๆบ่อยด้วยนะ (ปั๊บๆนี่คือ สลัดขนนะ)
นกยุงมันจะเมื่อยตูดมันมั่งป่าวนะ
น่าสงสารคุณหมาไฮยีน่า อยู่ตัวเดียว คงจะเหงาน่าดู หน้าตาหงอยๆ เปลี่ยวๆ โง้โง่ยังไงไม่รู้
มีจิงโจ้ด้วย จิงโจ้ๆๆ ไม่ใช่จิ้งจก ไม่ชอบโกหก พวกเราจริงใจๆ จิงโจ้จริงใจๆ พวกเรานั้นไซร้ จิงโจ้ๆ
จิงโจ้ตัวผู้น่าเกลียดอ่ะ.......ไข่ห้อย............ไข่ย้อย......... โดดทีแก่วงไปแกว่งมา ทุเรดจัง - -?
มีม้าแคระไม่ใช่ม้าแคะ......หน้าตาเหมือนลา หน้าตาโง้โง่ มองไปมองมา อ่าว คล้ายไอ้นนเลยวุ้ย - -?
คุณชะมดจมูกยาวมาก หน้าตาน่าเกลียดได้ใจจริงๆ จมูกมันช่างเหมือน......
อ้อ..... พระเอกของงานๆ นกเพนกวิน กี๊ดก๊าดๆๆ ได้เห็นนกเพนกวินแล้วตรู ตัวเล็กมาก เล็กๆน่ารักๆ
อยุ่ในห้องแอร์3ตัวเป่ามันท่าทางจะหนาวเหน็บ บางคนถ่ายรูปไม่ปิดแฟลต ผู้ใหญ่แท้ๆ แม่งไม่มีมารยาท เห็นเด็กน้อยคนนึงถ่ายรูปยังปิดแฟลตเลย ตัวเองเป็นผู้ใหญ่ซะป่าว แย่หว่ะ
เพนกวินท่าเดินนักเลงมากเลย เดินขาถ่างๆ ปีกน้อยเชิ้บๆซ้ายขวาๆ น่ารักมากมาย
อ๊ะๆๆ เกือบลืมหนูยักอะไรซักอย่าง
น่ารักมากๆ ตัวอวบๆจมูกโตๆ ตาตี่ๆ ว่ายน้ำปุ๋งๆ น่ารักอ่า อยากเลี้ยง
จะอาวๆๆๆๆๆๆๆ ลงไปดิ้นๆ
มีแพะสีดำๆหน้าตาโง่ๆอีกแล้ว
ทำไมสวนสัตว์นี้มีแต่สัตว์หน้าตาดง่ๆทั้งนั้นเลยอ่ะ คนดูก็โง้โง่ด้วย ......
โซนแอฟริกา มีม้าลาย นกกระจอกเทศ ยีราฟตัวบักควาย แต่ไม่ยักมีสิงโตแฮะ
หาสิงโตไม่เจอเลย
มีแต่เสือ เสือขาวๆสง่างามมาก แต่ท่านอนอุบาดได้ใจ - -
มีโซนสัตว์หากินกลางคินด้วย
ส่วนมากจะเป็นอีเห็น เม่น ชะมด ...
มีหนู กระต่ายน่ารักๆ เต่าแพนเค้ก......
และแล้วก็เริ่มเหนื่อย พักกันอีกรอบ ไอ้นนเริ่มง่วง เพราะเมื่อวานไม่ค่อยได้นอน
และก็นั่งรถรางชมเล่นอีกซักรอบ
ก่อนที่จะออกจากสวนสัตว์ประมาณบ่าย3โมงได้ ไปเดินเล่นกันที่พารากอนกันต่อ
ขอบคุณป๊อบ เพื่อนซี้มากกกกกกกกก รู้จักกันมา 18 ปี ยังเป็นเพื่อนที่ดีเสมอมา เพื่อน...กุรักเมิงหว่ะ กุก็รักแฟนเมิงด้วยเหมือนกัน
ขอบคุณกุล ถึงจะรู้จักกันไม่นาน แต่กุลช่วยนนเหมือนรู้จักกันมานาน ขอบคุณมากนะ
ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนไอ้นน คนที่มันเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว คนนี้ คอยดูแลเอาใจใส่ เป็นห่วงเป็นใย ถึงจะไม่ใช่ spiderman
ขอบใจจากใจจริงและนนจะดูแลทั้งคู่ให้ดีเหมือนที่ทั้งคู่ดูแลนนนะ
หาคำมาบรรยายไมได้ละ อุๆ เด๋วน้ำตาไหล
ปล.นนเป็นคนผิดเองที่ไม่ถามก่อน ผิดเองที่คิดไปเอง ผิดเองที่คิดว่ามันเป็นแบบนั้น คุณไม่ผิดหรอกนะ อย่าโทษตัวเองหล่ะ
December 01 คืนเหงาคืนเหงา....
คนเหงาคนหนึ่ง ในค่ำคืนเหน็บหนาว
ยืนมองดาวอยู่เพียงลำพัง มีแค่น้ำตา มีแค่ภาพความหลัง คืนนี้มันช่างยาวนาน อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม คำว่าลาก่อน ตอนที่เราจากกัน เธอแค่เอ่ยมาเบาๆ ฟังทั้งน้ำตา ฟังด้วยใจปวดร้าว จะให้ลืมได้ยังไง อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม คนเหงาคนหนึ่ง ในค่ำคืนเหน็บหนาว ยืนมองดาวอยู่เพียงลำพัง มีแค่น้ำตา มีแค่ภาพความหลัง คืนนี้มันช่างยาวนาน อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม คำว่าลาก่อน ตอนที่เราจากกัน เธอแค่เอ่ยมาเบาๆ ฟังทั้งน้ำตา ฟังด้วยใจปวดร้าว จะให้ลืมได้ยังไง อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม รักเธอ แค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพลากกัน หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย ต้องทนฝันร้าย ฝั่งใจแค่ภาพเก่าๆ เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม อยากจะลืมเธอ แต่จะเมื่อไหร่ไม่รู้ ภาพเก่าๆ ความรู้สึกเก่าๆ ที่เคยมีความสุข มันได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง
พร้อมกับเพลงนี้ พร้อมกับวันที่เคยมีความสุข พร้อมกับเพลงของฉันที่เคยให้เธอ
พร้อมกับมืออุ่นๆ เสียงอันอ่อนโยนของเธอ
การเดิน การนั่ง เวลาหลับ ทุกการกระทำของเธอ
ความห่วงใย ความเอาใจใส่ ความเป้นห่วงของเธอ
ความสดใสน่ารัก รอยยิ้มที่ทำให้โลกนี้จากมืดมิดกลับมามีสีสันได้
แต่ตอนนี้ มันไม่มีอีกแล้ว
มันผ่านมานานแล้ว ทำใจได้นานแล้ว
แม้ว่าสุดท้ายมันจะไปด้วยกันไม่ได้
แต่นนก็จะเก็บมันเอาไว้ในส่วนลึกๆเล็กๆของจิตใจอยู่ตลอดเวลา
เคยเสียใจมากมาย เคยโทษตัวเองตลอดเวลา
แต่จริงๆแล้ว มันไม่ใช่ความผิดของใครเลย มันคือเส้นทางคนละเส้น ของแต่ละคน ถ้ามันไม่สามารถร่วมทางกันไปได้
จะฝืนไปก็ไร้ประโยชน์ ถึงจะร่วมเส้นทางเดียวกันไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถเดินเส้นทางเคียงคู่กันไปได้
นานๆที มารื้อฟื้นความหลังบ้างก็ดีนะ
สุดท้ายนี้
ขอบใจนะ.....
November 19 เขาเจ่ะคดวันเสาร์ที่ 17 แผนก ss ของบริษัทได้รวมตัวกันไปเที่ยวที่เขา7คดกัน ที่จังหวัดสระบุรี
ตอนแรกนึกว่าจะไปถึงเขาใหญ่ซะอีก แต่ก็มะเปนไรๆ
ชาวเรามารวมตัวกันที่บริษัทประมาณ 9 โมงเช้า ล้อหมุน 10 โมงได้
มีรถของพี่ๆขนทั้งคนทั้งของไปทั้งหมด 5 คันด้วยกัน อุๆ ไม่ต้องนั่งรถทัวร์ไป สบายใจเฉิบ
สระบุรี ไม่ไกลจากกรุงเทพมาก ทำให้ถึงที่เขา7คดด้วยเวลาอันรวดเร็ว ประมาณบ่ายโมงกว่าๆก็ถึงแล้ว หลังจากแวะพักกันกลางทาง
ไปถึงที่นั่น โตะใจมากเลยมีเต๊นพุดกันเป็นดอกเห็ดเลยทีเดียว ซึ่งก็ได้ความว่า ชาวร่วมกตัญญูดันมาเที่ยวช่วงนี้พอดี
แต่ก็ดีนะ ใครตกเขาตกน้ำไป จะได้บริการทันใจ
เมื่อชาวเราหาทำเลได้แล้ว ก็จัดการปลูกเต๊นกันทันที (โดยที่เต้นมีทั้งหมด 11 เต้นด้วยกันขยันกันเอามาจิงๆน้อ) นนนี่ก็ลงมือทันที
แกะเต๊นที่พึ่งถอยมาจากโลตัส ราคา 299 บาท
พรึ่บๆ ป๊าบๆ ก๊องๆ แก๊งๆ ปลูกเต้นเสดแล้น
ก็จัดการเก็บข้าวของเข้าเต๊น ปูผ้ารองนั่งผืนใหญ่ๆ
แล้วก็ไปน้ำตกกัน
...
...
...
ต๊อกแต๊กๆๆๆ เดินไปน้ำตก ห่างจากที่พักราวๆ 1.2km สบายๆ เชิ้บๆ สำหรับเรา
แต่ทำไมพี่โม้ ต้องถอดเสื้อเดินด้วยน้า โชกล้ามพุงอันสง่างามที่โผล่ออกมาล้ำหน้าของพี่เขา
เจ๊ฉั่วก็เดินไป เหงื่อไหลไป ^^" (ซีเนียร์คนเดียวของเราที่มาทริปนี้ ต้องดูแลให้ดีๆ)
พอมาถึงน้ำตกแล้ว
ได้ยินเสียงน้ำซู่ๆๆๆๆๆๆ
น้ำจำนวนมากได้ไหลหลากมาจากหินชั้นสูงๆ หยดลงมากระทบก้อนหินชั้นล่างราวกับซึนามิมาเสียงดัง
ติ๋ง..........แหมะ
....
อ่ะ ล้อเล่นน่าๆ
มีน้ำจิงๆน้า
พอทุกคนมาถึงกันแล้ว พี่นัยคับ พี่นัยเปรี้ยวจิงๆ
ถอดเสื้อผ้าก่อนคนแรก
ตูม......
น้ำกระจาย....
หลังจากนั้น แก๊งชายโฉดก็เริ่มแก้ผ้ากัน ลงกันไปเล่นน้ำ ดั่งกินรีทั้ง7....
โอว...... ชายหนุ่มถอดเสื้อ โชพุงกันสลอน
แต่นนนี่ไม่ได้เล่นน้ำนา นนนี่ยืนเป็นนายแบบถ่ายรูปอย่างเดียว
เด๋วจะเอารูปตามมาทีหลังน้อ
หลังจากสะเด็ดน้ำกันแล้วก็กลับที่พัก
เริ่มอาหารมื้อเย็นกันทันทีแหละ
บาบีคิว 300 ไม้ แผนกปิ้งก็ปิ้งกันไป ส่วนนนนี่ก็แผนกฉกอย่างเดียวเลย เอิ้กๆ(จิงๆก็แอบไปช่วยปิ้งนา แปบนึง ช่วยพัดๆถ่านด้วย พัดจนเหนื่อยถ่านก็ยังไม่ติด แซดหัวใจจิงๆ)
และแล้วพี่ๆก็เริ่มหยิบอาวุดกันออกมา เริ่มจากหงษ์ทองก่อนเลย อุๆ
นนนี่ก็เนียนๆไป กินวอดก้าผสมเกลือ มะนาว สไปรท์ อร่อยมักๆๆๆๆๆ แล้วก็มีสปายอีก เฮ้อ ชุ่มหัวใจจิงๆ
เริ่มดึกๆ บาบีคิว 300 ไม้ ก็สามารถหมดได้ = ="
รวมไปถึง โจ๊ก มาม่า ขนมต่างๆอีกมากมาย ก็กินกันอย่างหนุกหนาน
เริ่มตกดึก ดาวเริ่มมา ดาวเยอะแยะมากมาย นนนี่นอนดูดาว สวยจังเลย ไม่ได้นอนดูดาวเยอะๆแบบนี้มานานมากละ ดาวสวยจัง ไม่รุว่าคนที่เสม็ดจะเปนไงมั่งน้า
พอวอดก้าหมด สปายหมด นนนี่เริ่มแซด ไม่มีของไรกินละ
คนที่ซัดหงษ์ทองก็เริ่มโรยรา หน้าตาแดงๆ หัวเอนไปมา แต่นนนี่ยังฟิตปั๋งอยู่เลย
100 piper โดนเปิดออก นนนี่เริ่มท้าคนอื่น เอิ้กๆ ท้าตอนคนอื่นเขาเริ่มเป๋ๆแล้ว แมนจิงๆเลย
พอนนนี่เริ่มกรึ่มๆ ก็ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆมั้ง คนเริ่มเข้านอนกัน นนนี่ก็มุดเต้นมั่ง หัวขนานกับพื้นดินปุ๊บก็ปุ๋ยทันที
คืนนี้เป็นคืนที่สนุกมากมาย เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะตลอดทั้งคืน มีความสุขมักๆ
ตื่นเช้ามา เก็บเต๊น กินข้าวไปเที่ยวน้ำตกอีกที่นึง แชะๆ แล้วก็กลับ กทม อิๆ
ถึงประมาณบ่ายโมงกว่าๆ
แล้วก็กลับบ้าน
ปล.
เด่วจะเอารูปมาอัพเดตน้า
นนนี่ไม่ได้พูดถึงเรื่องอาบน้ำเลยน้า....
สนุกจังน้า
ขอบคุณอีก 21 ชีวิตที่ร่วมไปกับทริปนี้นะคับ
มาแล้นๆ รูปฉวยๆน้า
November 01 GaZeBoและแล้ววันฮาโหลวีนก็ผ่านพ้นไป
ณ วันที่ 31 ตุลาคม ช่วงกลางวันๆ กิ๊บบี้ก็โทรมาหานนนี่ แต่นนนี่ไม่ได้รับสาย
ซึ่งกิ๊บบี้โทรมา นนนี่ก็รู้แล้วว่า กิ๊บบี้ต้องการอะไรจากนนนี่
ใช่.......... ใช่แล้ว ............. มันต้องใช่แน่ๆ
กิ๊บบี้ต้องชวนนนนี่ไปเที่ยวอีกแน่ๆ = ="
และเมื่อนนนี่โทรกลับไปหากิ๊บบี้ และแล้ว สิ่งที่นนนี่พูดคำแรกเลยก็คือ "ฮาเหล จะชวนไปเที่ยวใช่ม้า พุ่งนี้นนมีพรีเซ้นงานนะ กิ๊บ วันนี้ขอบายละกัน"
แล้วกิ๊บบี้ก็ตอบกลับมาว่า "อ่าวหรอ เสียดายจัง อื้อๆ ไม่เปนไรๆ ไว้คราวหน้าละกัน" .... และแล้วก็วางสายจากไป
แล้ววันนี้เกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ ผีเข้ารึป่าวว้า ผีฮัลโหลวีนมันเข้าสิง อยู่ดีๆก็เซงซะงั้น
ณ เวลา 19.30 นาฬิกา ที่หน้าโรบินสัน สีลม เนื่องจาก รถเมล์สาย 507 แม่งไม่มาตามเคย กวนส้นจิงๆ ก็เลยนั่ง 47 ตามฟอร์ม
ด้วยอารมณ์แปรปรวนอย่างแรง เซงๆ เบื่อๆ หงุดหงิดๆ ก็เลยกดมือถือไปที่ติ๊กกี้ "เฮ้ย เมิงอยู่ไหนวะ"
tikky:"อยู่ข้าวสารหว่ะ เมิงจะมาป่าว"
nony:"เด๋วดูก่อน อาจจะไป แล้วเมิงจะไปร้านไหนวะ"
tikky:"ยังไม่รุ้เลยหว่ะ กำลังเลือกอยู่"
nony:"อืมๆ แล้วใครไปมั่งวะ"
tikky:"กู ไอ้หมี วศิน กิ๊บ อู๋ บลาๆๆๆ"
nony:"เออ เมิงเลือกร้านได้แล้วโทรมาบอกกูด้วยละกัน"
.......
วางสาย
ณ หน้า รร สตรีวิทย์ 47 wด้วิ่งผ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ไอ้หอกติ๊กก็ยังไม่โทรมา
สุดท้ายนนนี่ก็ต้องโทรไปหามันเอง
nony:"เฮ้ย อยู่ไหนวะ ไอ้แสด ไม่โทรมาหากู"
tikky:"เออๆ กุลืม อยู่ GaZeBo อ่ะ เมิงมาป่าว"
.........
เนื่องจากอารมณ์ ณ ตอนนั้น เซงสุดๆ หงุดหงิดสุดๆ เบื่อสุดๆ ไม่ไหวแล้ว
.........
nony:"เออๆ ไปก็ได้ เด๋วเจอกัน"
.........
และแล้วนนนี่ก็ได้ไปที่ร้าน GaZeBo เป็นครั้งที่2
GaZeBo เป็นผับที่ถนนข้าวสาร จะอยู่ชั้น 3 ของตึกๆนึง จำไม่ได้ว่าตึกอะไร
บรรยากาศของร้าน :เป้นแนวสบายๆ ร้านจัดอยู่บนดาดฟ้า มีหลังคาตรงกลาง ริมๆก็จะมองเห็นท้องฟ้า ลมพัดเย็นสบาย ไม่มีแอร์เพราะไม่จำเป็น มีพัดลมติดบนเพดานตามจุดต่างๆ มีละอองน้ำจากพัดลมออกมาเป็นบางเวลา
ทำให้อากาศเย็นขึ้น มี counter เครื่องดื่มตรงเกือบกลางๆร้าน เยื้องมาทางทางเข้า มีที่นั่งรอบๆ มีเวทีดนตรีสด โต๊ะโดยทั่วไปจะเป็นเก้าอี้ไม้หลายๆตัวมาต่อกัน แล้วก็มีเบาะโซฟานั่งตามริมร้าน
(ส่วน นี้จะเต็มไวมาก ต้องรีบมาก่อน) แนวเพลงที่เล่น จะเป็นสากลสลับกับเพลงไทยสากล แล้วแต่ช่วงเวลา โดยที่ช่วงแรกจะเป็นเพลงสากลฟังสบายๆ พอเริ่มดึกๆ ก็เพิ่มดีกรีความมันขึ้นมาเรื่อยๆ
ของดริ้งค์ก็มีหมดตั้งแต่เหล้า เบียร์ ค๊อกเทล อาหารต่างๆ ถ้าใครอยากจะเต้นมันๆ ก็มีโซนของ เทคดิสโก้อยู่ทางด้านขวา สามารถเข้าไปนัวๆได้เหมือนกัน ที่ผ่านมากินแต่เหล้า โซดา น้ำเปล่า เป๊บซี่
ราคาจัดอยู่ในเกณฑ์ไม่แพง อาหารอาจจะแพงนิดหน่อย ควรจะกินมาก่อนแล้ว
เรตติ้งของร้านจากความคิดของนนนี่ : อยู่ที่ 8.5/10 เป้นร้านที่แนะนำอีกร้านได้เลย
และแล้ว เนื่องจากเป็นวันปล่อยผี เอ้าเฮๆ
โต๊ะที่พวกเรานั่งกัน ก็เป็นโต๊ะริมๆติดกับด้านถนน(อยู่ดาดฟ้านะ อย่าลืมๆ) บรรยากาศกำลังดี วิวสวยงาม เห็นท้องฟ้าสีดำๆ = = พร้อมกับไฟแห่งความศิวิลัย
โต๊ะข้างๆที่ว่างอยู่มีคนจองเอาไว้ ยังไม่มีคนมานั่ง จนซัก 4 ทุ่มได้ เริ่มมีคนมานั่งโต๊ะนั่น ใครวะไม่รู้จัก
อีกซักพักนึง เพื่อนๆของกลุ่มคนโต๊ะนั้นก็เริ่มมา
และแล้ว 3 คนนั้น ก็คือ บอย พัดชา AF2 กับ อั้ม อธิชาติ ชุมนานนท์
โอว ใกล้ชิดดารา เอิ้กๆ
พัดชาสวยจังเลย ผอมแล้วด้วย เพรียวอย่างรุนแรง กระชากใจของหนุ่มๆโต๊ะข้างๆอย่างโต๊ะเราได้เป็นอย่างดี
มาถึง ไคลแมกซ์ของวัน นนนี่ตามหนอดกับวศินไปห้องน้ำ และแล้ว.....ก็เจอทั้ง3ดาวอยู่แถวๆห้องน้ำพอดี
นนนี่เริ่มปากดี
nony:"วศิน เมิงเอาเลย ขอถ่ายรูปดิ ถ้าเมิงขอ เด๋วกุตาม"
.....
วศินไม่รอช้า รีบปรี่เข้าไปหาพัดชาแสนสวยทันที แล้วหนอดสุดซวยก็กลายเป็นตากล้องซะงั้น
เมื่อวศินถ่ายรูปเสดแล้ว นนนี่ก็ตามบ้าง เอากล้องมือถือให้หนอดผู้โชคร้ายทันที พอหันหน้ากลับไปพูดว่า "ขอถ่ายรูปด้วยนะครับ"
.....
พัดชาหายไปไหน.....เหลือแต่พัดลมส่ายหน้าไปส่ายหน้ามา เหมือนจะซ้ำเติมซะงั้น
แล้วก็เหลืออั้มอธิชาติ.......
เหอๆ นนนี่ก็เลย ตามน้ำเลย "พี่อั้มคับ ขอถ่ายรูปด้วยหน่อยคับ"
แชะ......
หนอดผู้โชคร้ายถ่ายให้แล้ว
nony:"ขอบคุณคับ"
....
และแล้วนนนี่ก็ได้รูปถ่ายคู่กับอั้มอธิชาติมา
.....
แต่นนนี่อยากถ่ายรูปกับพัดชา.......
และแล้วช่วงหลังๆ เปรี้ยวกับโจ AF2 ก็ตามกันมาอีก2หน่วย
วงดนตรีเล่นสนุกมาก ร้านก็ไม่แออัด มีที่ให้ดิ้นกระแด่วๆ สนุกสนาน
พอวงที่2 เล่นจบ ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆได้
ตอนแรกนึกว่าจะหมดซะละ
ที่ไหนได้...
"อีกซักครู่พบกับวงเพียวครับ"
เอ๋า แล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วงนี้คือ วง Pure ที่เคยออกอัลบัมมา ที่มีชื่อเพลง "บริสุทธิ์" อาจจะพอคุ้นเคยกันบ้าง เล่นดนตรีสนุกมากเลย
มาที่ GaZeBo ก็ต้องมีวงนี้แหละที่เป็นอีกสัญลักษณ์ของที่นี่
วันนั้น ร้านปิดกี่โมงไม่รู้ แต่นนนี่กลับตี2
วันต่อมา present web = ="
ก่อนนอน เอานากาปลุกติดหัวไว้ 2 เครื่อง....
October 29 หายหนาวแล้ว.....หรืออากาศหนาวมันผ่านไปรึยังนะ
รู้สึกว่ามันหนาวๆแค่แปบเดียวเอง ที่ผ่านมา
แล้วมันจะยังหนาวอีกไหมนะ...หรือว่า มันผ่านไปแล้ว ไม่ย้อนกลับมาแล้ว
โอกาสบางโอกาสก็แวะเวียนกลับมาหาเราอีกครั้งได้ ถึงแม้มันเคยจะผ่านไปแล้ว
เหมือนกับอากาศหนาว บางทีความหนาวผ่านไป แล้วก็ยังกลับมาหนาวได้อีกครั้ง
แต่บางโอกาส มีแค่ครั้งเดียวในชีวิต ซึ่งบางทีเราก็รู้ว่ามันจะมาหาเมื่อไหร่ หรือบางทีอาจจะไม่รู้
แล้วเราหล่ะ พร้อมที่จะคว้าโอกาสนั้นเหล่านั้นแล้วรึยัง จะปล่อยให้โอกาสมันผ่านไปเหมือนอากาศหนาวๆที่ผัดผ่านเราไปไหม
เพ้ออีกละ เรา = ="
แต่มันร้อนแล้วนา อยากไปเที่ยวดอย อยากไปเที่ยวภู อยากไปสัมผัสบรรยากาศหนาวๆแบบพูดไอออกจากปาก ไอๆๆๆๆ ไอ เลิฟ ยู้
หนาวตัวสั่นๆ มือสั่นๆ ปากสั่นๆ มันช่างมีความสุขซะจิงๆ น้ำก็ไม่ต้องอาบ เหงื่อก็ไม่ออก อากาศเย็นๆพัดผ่านตัวตลอดเวลา
บรึ๋ยๆๆ มันช่างเป็นความรู้สึกที่สุดยอดมากๆเลย ให้ตายสิ ><b
อยากมีคนรู้ใจคอยจับมือในช่วงเวลาที่หนาวๆ
คอยกอดกันยามร่างกายหนาวเหน็บ
มองตากันในเวลาที่เงียบสงัด
จุมพิตกันในหมอกหนาวจางๆ
จะมีไหม......
October 15 อยากเที่ยวแล้ววววววววววววววววววววอยากเที่ยวแล้ววววว
ไอ้เวปบ้า เมื่อไหร่จะหมดๆ ส่งๆไปซักทีว้า~~~~~~~~~~~
พักกาย พักสมอง(อันน้อยนิด) พักผ่อน พักๆๆกันเสียก่อน ให้รู้แน่นอน ตกลงกันก่อนว่าจะไม่รักๆๆกันเหมือนเก่า ฉันขอให้เรา พักกันซักวันค่อยกลับมา ไม่ใช่ละ.....
เหน็ดเหนื่อยกับเวปนี่มานาน อยากให้เสดๆซักที
เพื่อนๆคนอื่นๆเขาไปเที่ยวกันหมดแล้ววววววว
อยากเที่ยวมั่งจังวุ้ย
เพื่อนๆมีทริปไหน บอกด่วน จัดมา....
.............................................
ไอ้ฝนบ้า
มันต้องรอฉานกลับบ้านก่อนหรือไงถึงจะตก ถ้าฉานไม่กลับ แกจะไม่ตกใช่มะ
อุดส่าออกจากบริษัท 2 ทุ่มกว่าๆ มันยังจะรออีก
รอทำไม แฟนก็ไม่ใช่ ไม่ต้องรอเฟ้ย ไปเปนแฟนคนอื่น ไป๊ ฉานหักอกแกแล้ว ไม่ต้องมารอกลับบ้านพร้อมฉ๊านน
ไอ้ฟ้าบ้า ถึงแกจะร้องไห้แค่ไหน ฉานก็ไม่กลับไปคบกับแกหรอก แกกับฉันเหมือนเส้นขนาน ไม่มีทางได้เจอกันหรอก
วันนี้กลับบ้านกับคุณแพนด้าแก้มป่อง
สัปดาที่แล้วยังเปนมนุษย์ปกติอยู่ เป็นมนุษย์ดีๆไม่ชอบ อยากเปนแพนด้า
แก้มป่องอีกต่างหาก....
แถมวันนี้ คุณแพนด้าใส่ชุดขาวอีก
ฝนตกอีก
แพนด้าเซกซี่..........
จากแพนด้า อาจจะกลายพันธ์เป็น ซอมบี้ได้
คิดดูสิ ซอมบี้เซ็กซี่..............
ซอมบี้แก้มป่อง
อืม.............
น่าเอาไปออกงานวัดจัง....
.............................................
ถึงคุณผู้ร่วมชะตากรรมกับเวปมหาภัย
สู้ๆน้อ จะเสดแล้ว ใกล้จบแล้ว
จะสบายแล้ว
จะเปนไทแล้ว
จะได้ไม่ต้องอยุ่ดึกแล้ว
จะได้ตังแล้ววว(หรอ)
ขอบคุณที่หลงผิดมาร่วมชะตากรรมกับเรานะ ^^ October 10 เซงแบบไม่มีสาเหตุทำไมกันน้า......
อยู่ดีๆถึงได้เซื่องซึม กรึ่มๆ ครึ้มๆ ขึ้นมาก็ไม่รู้
ไม่รู้จะโทษอะไร
โทษฝนตกละกัน
ไม่ชอบที่เวลามองขึ้นไปบนฟ้าแล้วเป็นสีเทาๆเลย
หดหู่.....
เมื่อไหร่จะหมดหน้าฝนซักทีฟะ
ตูเกลียดหน้าฝนโว้ยยยย
อากาศอ้าวๆ อบๆ ร้อนๆ
อึดอัดๆ ฟึดฟัดๆ เริ่มหงุดหงิดๆ
เริ่มเบื่อๆ เซงๆ ไอ้เส็งเครงเอ้ย
ใกล้นอยแด๊กอีกรอบ หลังจากที่แด๊กนอยคืนไปได้แปบเดียว
มันเอาอีกแล้ว เกือบละๆๆ แต่ยังๆๆ แค่เกือบๆ
ตูไม่ยอมให้มันแด๊กตูง่ายๆหรอก
เอาหน้าหนาวมา ฉานชอบหน้าหนาวววว
ชอบอากาศหนาวๆๆๆ
เวลาอยู่คนเดียว เหงาๆ หนาวๆ มันช่าง.....เฮ้อ
อยากมีคนข้างกาย เดินจับมือกัน ในวันที่หนาวๆ
ราวกับนกบินเคียงคู่กันผ่านมรสุม
ต่อสู้ด้วยกันในเวลาร้ายเข้าเร้ารุม
เติมรักให้กันชุ่มหัวใจ.....
จะมีไหมนะ
ช่วงนี้โดนใจอยู่ 2 เพลงแหละ
ไม่ได้มีความนัยแอบแฝง
แค่ฟังแล้วชอบเท่านั้นแหละ
เพลงแรก "น้ำซึมบ่อทราย" ของ เอก สุระเชษฐ์ ชอบดนตรีอ่า เพราะดี เพลงเก่าและ แต่พึ่งชอบ ฮาฮา
ตั้งแต่วันนั้นที่เธอและเขาเจอกัน ก็ดูใจเขานั้นเริ่มจะซึมเข้ามา เพลงสั้นจังวุ้ย ทำไมเพลงไทยเด๋วนี้มันสั้นๆกันทั้งนั้นเลย เอาเปรียบผู้บริโภคกันป่าวเนี่ย เพลงนอกเขายาวๆกันทั้งนั้น ฮ่วย!! บ่น แต่ก็ชอบ แหะๆ เพลงที่สอง "แฟนคนอื่น" ของ มะลิ เพลงนี้ฟังน่ารักดี ชอบอ่ะ
ต้องทำเหมือนคนเพิ่งรู้จักกัน
ไม่หันไปมองเธอบ่อย ให้เหมือนคบกันเลื่อนลอย ไม่มีใจคิดไปเกินเลย ปกปิดหัวใจเอาไว้ใจอยู่เฉย ไม่เผยความจริงในใจ ก็รู้ว่าเธอรักใคร อึดอัดใจเหลือเกิน ** แอบรักอยู่ในใจ ไม่รู้จะบอกใคร ว่าฉันมีใจให้คนมีเจ้าของ . .ทำได้แค่เพียงมอง ร่ำร้องไปคนเดียวว่ารักเธอ ต้องเก็บท่าทีเอาไว้อย่างนั้น ก็ฉันรักแฟนคนอื่น แอบฝันถึงเธอทุกคืน ไม่อาจจะห้ามใจได้เลย ดูเด่ะ เพลงมันสั้นจิงๆนะ = ="
ใครยังไม่เคยฟัง ลองไปหาฟังได้นะ ขอเราใน msn ก็ล่าย
October 06 ชีวิตคนเราเกิดมาเพื่ออะไร?
เกิดมาทำไม?
มีคนเคยบอกเอาไว้ว่า เกิดมาเพื่อเป็นทุกข์ ชดใช้กรรม เราจำได้ดีเลยแหละ
และเราก็คิดว่ามันก็จริงแบบนั้นด้วย
บางคนหล่ะ เกิดมาเพื่อหาความสุขหรอ... ไม่ใช่ มันก็คือความทุกข์อยู่ดีนั่นแหละ
สมมุติว่า เรามีเงินซัก100ล้าน แล้วเราจะหมดทุกข์ไหม
ไม่จริง... ไม่หมด เราจะกังวลว่า ถ้ามีโจรมาปล้นบ้านเรา จะทำยังไง เงินที่สูญหายไป คงต้องตายแน่ๆ
แค่นี้ก็ทุกข์แล้ว คนที่เข้ามารู้จักเรา เขาต้องการเงินของเรารึเปล่า นี่ก็ทุกข์อีก ....
แล้ว ตกลง เกิดมาเพื่อมีความสุขจริงหรอ?
ไม่จริงหรอก เราจะเรียกความสุขว่า ความทุกข์น้อยๆนั่นเอง
คุณมีความสุขเวลาที่คุณได้รักใคร ใช่ไหม แต่คุณก็จะเจอความทุกข์เวลาที่โกรธกัน ไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกัน
คุณมีความสุขเวลาที่คุณสอบได้ 4.00 แล้วคุณมีความสุขไหม ที่เห็นเพื่อนคุณต้องโดนคุณเหยียบ
คุณมีความุขที่คุณได้บ้านหรือสิ่งของใหม่ แตเมื่อของพัง คุณก็มีความทุกข์อีก
คุณเกิดมาหน้าตาดี สวย หล่อ เวลาใครมาทำความรู้จักคุณ เขาจริงใจด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้ หรือแค่หวังอะไรบางอย่าง
ฉะนั้น เราคิดว่า คนเราเกิดมาเพื่อเป็นทุกข์ ชดใช้กรรม
แล้วเราจะอยู่กันทำไมหล่ะ ตายไปเลยดีกว่าไหม
ถ้าเราตาย พ่อแม่ คนที่รักเราก็ต้องเป็นทุกข์อีก .... เกิดมาแล้ว ก็ตายไม่ได้อีก -0-"
ฉะนั้น จงมีชีวิตอยู่ต่อไป ชดใช้ความทุกข์ โดยที่ให้เจอความทุกข์น้อยๆที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่นแหละคือการหาความสุขใส่ตัว
อย่าไปลังเล ถ้ามันจะทำให้เรามีความสุข แล้วไม่ทำความทุกข์ให้เราภายหลังหรือคนอื่น รีบทำมันเถอะ
ความรู้สึก เส้า เหงา เซื่องซึม เบื่อ นอย ฯลฯ ท่มันนำความทุกข์มาให้เรา
ถ้าเราไม่สามารถแก้มันได้ ก็ไม่ต้องไปนึกถึงมัน ให้นึกถึงเรื่องดีๆ มีความสุขไว้ดีกว่า
ชีวิตก็จะดูดีขึ้นเยอะ
ปล. เราก็เปนแค่คนๆนึง ที่อยากจะช่วยให้คนๆนึงมีความสุข ถึงแม้เราจะช่วยอะไรไม่ได้เลย แต่เราก็พร้อมที่จะอยู่ข้างๆเธอเสมอ ในยามที่เธอเป็นทุกข์ แค่ทำให้เธอยิ้มได้ หัวเราะ มีความสุข ถึงทำได้แค่นั้น ก็ยังดี
|
|
|
